آمادگى براى سفر آخرت اين است كه از گناه پرهيز كنى و به نيازمندان كمك نمايى . « 1 » از رفتار نيكوى حضرت با غلامان خود كه سرمشق تربيتى ماست اين كه ، امام سجّاد عليه السلام غلام خود را براى امرى دوبار صدا زد ، ولى غلام به فرمان ايشان اعتنايى نكرد ، حضرت بار سوم غلام را صدا كرد ولى او جواب نداد و چون امام عليه السلام نزد او رفت و پرسيد : چرا صداى مرا مىشنيدى ولى جواب نمىدادى ؟ غلام گفت : مىدانستم كه بر من خشم نمىكنى و از تو ايمن هستم . امام عليه السلام فرمود : الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذى جَعَلَ مَمْلُوكى يأْمَنُنى . سپاس خداى را كه زير دست مرا از من آسوده خاطر قرار داد . « 2 » احساس همدردى با همكيشان و بينوايان از عادات رسمى ائمه اطهار عليهم السلام بوده است . در روايتى ديگر زهرى مىگويد : روزى نزد امام سجّاد عليه السلام بودم ؛ حضرت با تعدادى از اصحاب در مجلسى نشسته بود . يكى از اصحاب وارد شد در حالى كه بسيار ناراحت و غمگين بود ، آرام آرام گريه مىكرد . امام عليه السلام فرمود : تو را چه شده است ؟ گفت : اى پسر رسول خدا ! فدايت شوم ، دعايى به من تعليم كنيد تا قرض‌هاى من ادا شود . چند طلبكار دارم ؛ يكى از آنان هر روز در پى من است تا طلب خود را بگيرد ؛ امام عليه السلام چون اين سخنان را شنيد به شدت گريست !

--> ( 1 ) - بحار الأنوار : 46 / 65 ، باب 5 ، حديث 27 ؛ علل الشرايع : 1 / 231 ، حديث 5 . ( 2 ) - بحار الأنوار : 46 / 56 ، باب 5 ، حديث 6 ؛ أعلام الورى : 261 .