شيخ حسين انصاريان

258

تفسير و شرح صحيفه سجاديه (فارسى)

پشت بر مقصود پوئى تا به كى * مقصد از بيراهه جويى تا به كى اى ره از بيره به تو نزديك تر * مقصدت از ره به تو نزديك تر ديو غفلت سوى اين راهت كشاند * مقصد و مقصود تو در خانه ماند بازگرد اى بى خبر از راه خويش * بازجو انجام خود زآغاز خويش ( نشاط اصفهانى ) 3 - خرج كردن وقت در راه هدف مسأله‌اى كه براى اهل بصيرت از آفتاب روشن‌تر مىباشد اين است كه خاك مرده به قدرت حق تبديل به موجودى با شعور و مكلّف و مسؤول به نام انسان شد ، تا ظرف معرفت حق و ايمان به قيامت و عمل صالح و متخلّق به اخلاق الهى گردد ، تا از اين طريق به مقام قرب و لقا و وصال حضرت محبوب برسد . وَما خَلَقْتُ الْجِنَّ وَالْانْسَ الّا لِيَعْبُدُونِ » « 1 » و جن و انس را جز براى اين كه مرا بپرستند نيافريديم . فَمَن كَانَ يَرْجُواْ لِقَآءَ رَبّهِ فَلْيَعْمَلْ عَمَلًا صلِحًا وَ لَايُشْرِكْ بِعِبَادَةِ رَبّهِ أَحَدَا » « 2 » پس كسى كه ديدار [ پاداش و مقام قرب ] پروردگارش را اميد دارد ، پس بايد كارى شايسته انجام دهد و هيچ كس را در پرستش پروردگارش شريك نكند . قيمت وقت و ارزش كسب ايمان و اخلاق و عمل صالح ، در صفحات گذشته در تفسير مسؤوليت و قيامت گذشت .

--> ( 1 ) - ذاريات ( 51 ) : 56 . ( 2 ) - كهف ( 18 ) : 110 .