عِنْدَ فَسادِ النِّيَّةِ تَرْتَفِعُ الْبَرَكَةُ . « 1 » به وقت فساد نيّت ، بركت برداشته مىشود . حضرت صادق عليه السلام خلود دربهشت و جهنم را معلول نيّت مىداند : انَّما خُلِّدَ اهْلُ النَّارِ فِى النّار لِانَّ نِيّاتِهِمْ كانَتْ فِى الدُّنْيا انْ لَوْ خُلِّدُوا فِيها انْ يَعْصُوا اللّهَ ابَداً ، وَانَّما خُلِّدَ اهْلُ الْجَنَّةِ فِى الْجَنَّةِ لِانَّ نِيّاتِهِمْ كانَتْ فِى الدُّنْيا انْ لَوْ بَقُوا فيها انْ يُطيعُوا اللَّهَ ابَداً . « 2 » خلود اهل آتش فقط به خاطر اين است كه آنان نيّت داشتند اگر براى هميشه در دنيا بمانند ، خدا را به طور دائم معصيت كنند ، و خلود اهل بهشت در بهشت براى اين است كه در نيّتشان بود اگر تا ابد در دنيا بمانند خداوند را اطاعت و عبادت كنند . عاشقان حضرت حق هر چه در دنيا بمانند ، جز طاعت و عبادت خدا به مذاقشان خوش نيايد ، و مهجوران هر چه در دنيا مكث كنند ، جز از گناه و معصيت لذت نبرند ، و اين هر دو بر اساس نيتّشان عمل مىكنند ، و اين نور باطن است كه باعث خلود در بهشت ، و ظلمت قلب است كه موجب خلود درعذاب است . با توضيحى كه درباره احسن نيّت داده شد ، معناى احسن عمل هم روشن مىشود ؛ زيرا احسن عمل ، محصول احسن نيّت است . تاكه در ورطهء عشق توصنم افتادم * به در از دايرهء حكم تو پا ننهادم شد سرشته ز ازل مهر تودر آب و گلم * عارضى نيست كه با عشق زمادر زادم

--> ( 1 ) - غرر الحكم : 92 ، حديث 1610 ؛ عيون الحكم و المواعظ : 338 . ( 2 ) - الكافى : 2 / 85 ، حديث 5 ؛ وسائل الشيعة : 1 / 50 ، باب 6 ، حديث 96 .