شيخ حسين انصاريان
125
تفسير و شرح صحيفه سجاديه (فارسى)
الْارْضَ بَعْدَ مَوْتِها كَذلِكَ النُّشُورُ » « 1 » خداست كه بادها را فرستاد تا ابرى را برانگيزند ، پس ما آن را به سوى سرزمين مرده رانديم و زمين را پس از مردگىاش به وسيلهء آن زنده كرديم ؛ زنده شدن مردگان هم اين گونه است . تفسيرى بر آيهء فوق « نظام حساب شدهاى كه بر حركت بادها ، و سپس حركت ابرها ، و بعد از آن نزول قطرههاى حيات بخش باران ، و به دنبال آن زنده شدن زمينهاى مرده ، حاكم است خود بهترين دليل و خود بهترين گواه بر اين حقيقت است كه دست قدرت حكيمى در پشت اين دستگاه قرار دارد و آن را تدبير مىكند . نخست به بادهاى گرم و داغ دستور مىدهد از مناطق استوائى به سوى مناطق سرد حركت كنند ، و در مسير خود آب درياها را بخار كرده به آسمان فرستند ، سپس به جريانهاى منظم سرد قطبى كه دائماً در جهت مخالفت جريان اول حركت مىكنند دستور مىدهد بخارها را جمعآورى كرده و ابرها را تشكيل دهند . باز به همان بادها دستور مىدهد ابرها را بر دوش خود حمل كنند و به سوى بيابانهاى مرده گسيل دارند ، تا قطرات زنده كننده باران از آنها سرازير گردد . سپس به شرايط خاص زمين و بذرهاى گياهانى كه در آن افشانده شده ، فرمان پذيرش آب و نمو و رويش مىدهد ، و از موجودى ظاهراً پست و بى ارزش موجوداتى زنده وبسيار متنوّع و زيبا ، خرم و سرسبز ، مفيد و پربار به وجود مىآورد كه هم دليلى است بر قدرت او ، و هم گواهى است بر حكمت او ، و هم نشانهاى است از رستاخيز بزرگ ! ! در حقيقت آيهء فوق از چند جهت دعوت به توحيد مىكند :
--> ( 1 ) - فاطر ( 35 ) : 9 .