شيخ حسين انصاريان

124

تفسير و شرح صحيفه سجاديه (فارسى)

روشن و نمايان است . در قسمتى از آيهء پنجاهم سوره مباركه روم مىفرمايد : فَانْظُرْ الى آثارِ رَحْمَةِ اللّهِ كَيْفَ يُحْيِى الْارْضَ بَعْدَ مَوْتِها » « 1 » به آثار رحمت الهى بنگر كه چگونه زمين را بعد از مردنش زنده مىكند ؟ تكيه روى جمله فَانْظُرْ اشاره به اين است كه آن قدر آثار رحمت الهى در احياى زمين‌هاى مرده به وسيلهء نزول باران آشكار است كه با يك نگاه كردن بدون نياز به جستجو گرى بر هر انسان ظاهر مىشود . تعبير به « رحمت الهى » در مورد باران اشاره به آثار پربركت آن از جهات مختلف است . باران زمين‌هاى خشك را آبيارى ، و بذر گياهان را پرورش مىدهد . باران به درختان زندگى و حيات نوين مىبخشد . باران گرد و غبار هوا را فرو مىنشاند و محيط زيست انسان را سالم و پاك مىكند . باران گياهان را شستشو داده به آنها طراوت مىبخشد . باران هوا را مرطوب و ملايم ، و براى انسان قابل استنشاق مىكند . باران به زمين فرو مىرود و بعد از چندى به صورت قنات‌ها و چشمه‌ها ظاهر مىشود . باران نهرها و سيلاب‌ها به راه مىاندازد كه بعد از مهار شدن در پشت سدها ، توليد برق و نور و روشنائى و حركت مىكنند . و بالاخره باران ، هواى گرم و سرد را تعديل مىكند ، از گرمى مىكاهد ، و سردى را قابل تحمّل مىنمايد . وَ اللّهُ الَّذى ارْسَلَ الرِّياحَ فَتُثِيرُ سَحاباً فَسُقْناهُ الى بَلَدٍ مَيِّتٍ فَاحْيَيْنا بِهِ

--> ( 1 ) - روم ( 30 ) : 50 .