شيخ حسين انصاريان
123
تفسير و شرح صحيفه سجاديه (فارسى)
آرى ، يكى از نقشهاى مهم ، هنگام نزول باران بر عهدهء بادها گذاشته شده است ، آنها هستند كه قطعات ابر را از سوى درياها به سوى زمينهاى خشك و تشنه حمل مىكنند ، و همانها هستند كه مأموريت گستردن ابرها را بر صفحهء آسمان و سپس متراكم ساختن آنها و بعد از آن خنك كردن محيط ابرها و آماده نمودن براى باران زائى را بر عهده دارند . بادها همچون چوپان آگاه و پرتجربهاى هستند كه گله گوسفندان را به موقع از اطراف بيابان جمع مىكند و در مسيرهاى معينى حركت مىدهد ، سپس آنها را براى دوشيدن شير آماده مىسازد . جملهء : فَتَرَى الْوَدْقَ يَخْرُجُ مِنْ خِلالِهِ دانههاى باران و ذرّات كوچك آن را مىبينى كه از لابه لاى ابرها خارج مىشوند . ممكن است اشاره به اين باشد كه غلظت ابرها و شدت وزش بادها در حدى نيست كه مانع خروج قطرههاى كوچك باران از ابر و نزول آن بر زمين شود ، بلكه اين ذرّات كوچك عليرغم طوفان و ابرى كه صحنهء آسمان را پوشانده ، راه خود را از لابهلاى آنها به سوى زمين پيدا مىكنند ، و نرم نرم بر زمينهاى تشنه پاشيده مىشوند تا به خوبى آنها را سيراب كنند و در عين حال ويرانى به بار نياورند . باد و طوفانى كه گاه درختان عظيم را از جا مىكند ، و صخرهها را به حركت درمىآورد ، به قطرهء كوچك و لطيف باران اجازه مىدهد كه از لابهلاى آن بگذرد و بر زمين قرار گيرد . اين نكته نيز قابل توجه است كه قطعه قطعه بودن ابرها هر چند در يك روز ابرى كه ابر تمام صفحهء آسمان را پوشانيده براى ما چندان محسوس نيست ، اما به هنگامى كه با هواپيما از لابهلاى ابرها عبور مىكنيم ، يا بر فراز آن قرار مىگيريم كاملًا