تَفْعَلُونَ » « 1 » و اوست كه توبه را از بندگانش مىپذيرد و از گناهان درمىگذرد و آنچه را انجام مىدهيد ، مىداند . يا در جاى ديگر مژدهء آمرزش و گذشت را پس از تصفيهء نفس از آلودگىها را داده است : فَمَن تَابَ مِن بَعْدِ ظُلْمِه‌ِوَأَصْلَحَ فَإِنَّ اللَّهَ يَتُوبُ عَلَيْهِ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَّحِيمٌ » « 2 » پس كسى كه بعد از ستم كردنش توبه كند و [ مفاسد خود را ] اصلاح نمايد ، يقيناً خدا توبه‌اش را مىپذيرد ؛ زيرا خدا بسيار آمرزنده و مهربان است . به راستى از كسى كه رحمتش بر غضبش پيشى گرفته و بندگان را براى رحمت و كرامت آفريده نه خوارى ، و عذاب و درياى كرم و آفتاب فيض او نامحدود است ؛ به غير از اين انتظارى نيست . آيهء فوق درِ بازگشت به حق را به سوى دزدان و رهزنان اموال مردم باز گذاشته است كه اگر كسى پيش از اثبات عمل سرقت در دادگاه دنيايى ؛ توبه كند حدّ سرقت از او برداشته مىشود و چنانچه به دنبال اصلاح امور نفسى و مالى برآيد بدون نگرانى بخشيده مىشود . البته اين توبه بايد اختيارى يا عنايتى باشد كه قبل از گرفتارى در زندان آهنى به گناه خود در محضر حق اعتراف كند و گرنه توبهء اضطرارى به هنگام مشاهدهء عذاب خداوند يا آثار مرگ ، ارزشى ندارد . بنابراين كسى نبايد از رحمت خدا نااميد گردد ؛ شايد در قيامت هم مشمول شفاعت رسول اللّه صلى الله عليه و آله واقع شود تا پيامبر گرامى اسلام صلى الله عليه و آله هم به آزادى او از آتش

--> ( 1 ) - شورى ( 42 ) : 25 . ( 2 ) - مائده ( 5 ) : 39 .