پروردگار سبحان مىپرسد : شكر چيست ؟ جواب مىشنود : مصرف كردن نعمت در جايى كه خواستهء خود من است . وقتى انسان عاقل و بيدار ، سستى و تنبلى خويش را نسبت به اجراى اوامر الهيّه و سرعت خود را در آلوده شدن به محرّمات و تقصيرش را در برابر نعمت‌ها براى شكر و سپاس حضرت دوست مىبيند ، از دعا و درخواست و عرض حاجت و نياز به پيشگاه پروردگار باز مىماند ، چرا كه بر اثر اين سه برنامه غرق خجالت و حياست . سرشت طبيعى انسان اين است كه در برابر نيكى سپاس‌گزار باشد و اگر كسى بر خلاف سجيهء فطرى خود رفتار كند مورد سرزنش خردمندان قرار مىگيرد . در اين باره امام حسن مجتبى عليه السلام مىفرمايد : اللُّؤْمُ أَنْ لاتَشْكُرَ النِّعْمَةَ . « 1 » پستى اين است كه انسان سپاسگزار نعمت نباشد . امير المؤمنين على عليه السلام مىفرمايد : نِعْمَةٌ لاتُشْكَرُ كَسَيِّئَةٍ لاتُغْفَرُ . « 2 » نعمتى كه سپاس‌گزارى نشود مانند گناهى است كه آمرزيده نشود . يعنى گناهكارى در زشتى و زيان ، آثارى دارد كه ناسپاسى همان وضعيت را داراست . از اين رو رسول گرامى اسلام صلى الله عليه و آله بسيار به اداى حق الهى اهميت داده و مىفرمايد :

--> ( 1 ) - بحار الأنوار : 75 / 105 ، باب 19 ، حديث 4 ؛ تحف العقول : 233 . ( 2 ) - غرر الحكم : 280 ، حديث 6212 .