[ « 1 » اللَّهُمَّ إِنَّهُ يَحْجُبُنِي عَنْ مَسْأَلَتِكَ خِلَالٌ ثَلَاثٌ وَ تَحْدُونِي عَلَيْهَا خَلَّةٌ وَاحِدَةٌ « 2 » يَحْجُبُنِي أَمْرٌ أَمَرْتَ بِهِ فَأَبْطَأْتُ عَنْهُ وَ نَهْيٌ نَهَيْتَنِي عَنْهُ فَأَسْرَعْتُ إِلَيْهِ وَ نِعْمَةٌ أَنْعَمْتَ بِهَا عَلَيَّ فَقَصَّرْتُ فِي شُكْرِهَا ] خدايا ! مسلّماً سه خصلت ، مرا از درخواست از حضرتت مانع مىشود ، و يك خصلت ، مرا به جانب درخواست از تو پيش مىبرد . آن سه خصلتى كه مانع درخواست من مىباشد اين است : 1 . كار خوبى كه مرا به آن فرمان دادى ، و من در انجامش كندى كردم . 2 . كار زشتى كه مرا از آن بازداشتى ، و من در ارتكابش شتاب ورزيدم . 3 . نعمتى كه به من دادى ، و من در سپاس گزاريش كوتاهى كردم . تكاليف الهيّه انسان ، موجود با عظمت و اين ظرف حقايق لاهوتى كه او را به عنوان خليفهء صاحب خلقت در اين سيّارهء خاكى قرارش داده‌اند ، به خاطر گوهر بى نظير اختيار و قوّهء عقل و درك ، وداشتن روح الهى ، براى ظهور دادن استعدادهاى ملكوتيش از جانب حق مكلّف به تكاليفى عملى و اخلاقى و اعتقادى است . عينيت دادن آن تكاليف براى او واجب عينى است و در صورت تحقّق دادن به آن تكاليف در عرصه گاه عقيده و اخلاق و عمل ، از ملائكه برتر مىرود : امام رضا عليه السلام از پدرانش عليهم السلام ، از رسول خدا صلى الله عليه و آله روايت مىفرمايد :