خوشبختى او تعلق بگيرد اگر از عمر دنيا به اندازهء فاصلهء بين دو دوشيدن شتر باقى مانده باشد ، سرانجام خوشبخت مىشود . حضرت على عليه السلام روزى دربارهء شكافته شدن قبر و برانگيخته شدن در قيامت ، به دوستانش فرمود : اگر پايان كارت با نيكبختى همراه شود ، به سوى نعمت‌ها خواهى رفت و تو پادشاه فرمانبردار خواهى شد و در امان و به دور از هراس خواهد بود ، فرزندانى با جام‌هايى از چشمه خوشگوار و سفيد كه نوشندگان را لذت بخشد ، چونان رشتهء مرواريد بر گرد شما بچرخند . « 1 » به اين منظور عمل فرد در نهايت ، حقيقت امرش به خير يا شر تأثير به سزايى دارد . امام على عليه السلام در اين باره مىفرمايد : إنَّ حَقيقَةَ السَّعادَةِ أَنْ يُخْتَمَ لِلْمَرْءِ عَمَلُهُ بِالسَّعادَةِ ، وَ إنَّ حَقيقَةَ الشَّقاءِ أَنْ يُخْتَمَ لِلْمَرْءِ عَمَلُهُ بِالشَّقاءِ . « 2 » حقيقت خوشبختى اين است كه كار آدمى به خوشبختى بينجامد و بدبختى حقيقى اين است كه كارش به سيه كامى پايان يابد . بنابراين عاقبت به خيرى انسان به اين معناست كه پايان كار وى همراه با كرامت و شرافت انسانى و ايمان به خدا باشد . البته متأسفانه بعضى از مردم فكر مىكنند عاقبت به خيرى اين است كه كسى عمرى را خوش باشد و در پايان عمر توبه كند و عمل نيكو انجام دهد ، حال آن كه اين شيوه صحيح نيست ؛ در حقيقت عاقبت به خير يعنى انسان زندگى جديدى را برپا كند و با نيت و عمل شايسته از دنيا برود .

--> ( 1 ) - بحار الأنوار : 74 / 373 ، باب 14 ، حديث 35 ؛ الأمالى ، شيخ طوسى : 652 ، حديث 1353 . ( 2 ) - معانى الأخبار : 345 ؛ بحار الأنوار : 68 / 364 ، باب 90 ، حديث 3 .