[ « 1 » يَا مَنْ ذِكْرُهُ شَرَفٌ لِلذَّاكِرِينَ وَ يَا مَنْ شُكْرُهُ فَوْزٌ لِلشَّاكِرِينَ وَ يَا مَنْ طَاعَتُهُ نَجَاةٌ لِلْمُطِيعِينَ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ وَ اشْغَلْ قُلُوبَنَا بِذِكْرِكَ عَنْ كُلِّ ذِكْرٍ وَ أَلْسِنَتَنَا بِشُكْرِكَ عَنْ كُلِّ شُكْرٍ وَ جَوَارِحَنَا بِطَاعَتِكَ عَنْ كُلِّ طَاعَةٍ ] اى آن كه يادش ، براى يادكنندگان مجد و بزرگوارى است ، و اى آن كه سپاس گزاريش ، براى سپاس گزاران پيروزى و رستگارى است ، و اى آن كه فرمان برداريش براى فرمانبرداران ، نجات و رهايى است ! بر محمد و آلش درود فرست ، و دل‌هاى ما را به يادت از هر يادى ، و زبانمان را به سپاس گزاريت از هر سپاسى ، و اعضامان را به طاعتت از هر طاعتى غافل كن . ياد حق در اين فرازهاى ملكوتى مسائل مهمّى را حضرت زين العابدين عليه السلام متذكّر شده است كه فكر از فهم باطنش عاجز است و قلم از شرح و تفسير ناتوان . دلى در اين زمينه لازم است كه غرق طهارت معنوى باشد تا بتواند سرّ اين واقعيّت‌ها را درك كند . راستى ، اين جا همان جايى است كه بايد گفت : دست ما كوتاه و خرما بر نخيل . الهى ! آن قلبى كه بتواند اسرار اين واقعيّت‌ها را لمس كند به ما عنايت كن كه جز با كمك تو نمىتوان سالك اين راه شد . اگر لطف تو به كمك برنخيزد قدمى در اين راه نمىتوان برداشت . خداوندا ، تمام اميد ما به توست كه ما را جز تو يار و ياورى و