شيخ حسين انصاريان

260

تفسير و شرح صحيفه سجاديه (فارسى)

هدف‌هايش نيازمند به آن بود ] وسيله‌اى به او عطا كرديم . * پس [ با توسل به وسيله ، ] راهى را [ براى سفر به غرب ] دنبال كرد . الَّذينَ إنْ مَكَّنّاهُمْ فِى الْأَرْضِ أَقامُوا الصَّلاةَ وَ آتَوُا الزَّكاةَ وَ أَمَرُوا بِالْمَعْرُوفِ وَ نَهَوْا عَنِ الْمُنْكَرِ وَ لِلّهِ عاقِبَةُ الْأمُورِ » « 1 » همانان كه اگر آنان را در زمين قدرت و تمكّن دهيم ، نماز را برپا مىدارند ، و زكات مىپردازند ، و مردم را به كارهاى پسنديده وا مىدارند و از كارهاى زشت بازمىدارند ؛ و عاقبت همه كارها فقط در اختيار خداست . آنان كه در دنيا به دنبال معصيت و خوشگذرانى در فضاى غفلت و دچار امور باطله و پايمال كردن حقوق حقّ و خلق و طول امل و آرزو و بردهء هواى نفس و غرق در شهوات حيوانى و خلق و خوى سَبُعى و اطوار شيطانىاند ، دنياى آنان مذموم و ملعون است و بدين سبب از فيوضات ملكوتيّه و حالات الهيّه محرومند . اگر دنيا در مسير درستى و راستى و حق و حقيقت و شرافت و فضيلت و عبادت ربّ و خدمت به خلق باشد ، دنياى ممدوح و صاحب آن در معرض نفحات ربانيّه و عنايات خاصّهء الهيّه است . انبياى الهى و امامان معصوم چنين دنيايى را مىخواستند و در راه به دست آوردن آن زحمت مىكشيدند و از حضرت حقّ براى زندگى در چنين عرصه گاه پاكى طول عمر مىطلبيدند . از حضرت زين العابدين عليه السلام روايت شده است : عَمِّرْنى ما كانَ عُمْرى بِذْلَةً فى طاعَتِكَ فاذا كانَ عُمْرى مَرْتَعاً لِلشَّيْطانِ فَاقْبِضْنى إلَيْكَ . . . . « 2 »

--> ( 1 ) - حج ( 22 ) : 41 . ( 2 ) - صحيفهء سجاديه : دعاى 20 .