از آن اوست . « 1 » به هر حال بايد كف ترازوى عمل را با پاداش كار نيك سنگين نمود و از برترى گناهان دورى جست كه زيانى بس بزرگ است . مولاى متقيان در اين باره به همهء پويندگان راه ثواب توصيه مىفرمايد : فَوَاللَّهِ لَوْ حَنَنْتُمْ حَنينَ الْوُلَّهِ الْعِجالِ وَ دَعَوْتُمْ بِهَديلِ الْحَمامِ ، وَ جَارْتُم جُؤارَ مُتَبَتِّلِ الرُّهْبانِ وَ خَرَجْتُمْ الَى اللَّهِ مِنْ الْامْوالِ وَ الْاوْلادِ ، الْتِماسَ الْقُرْبَةِ الَيْهِ فِى ارْتِفاعِ دَرَجَةً عِنْدَهُ ، اوْ غُفْرانِ سَيِّئَةٍ احْصَتْها كُتُبُهُ وَ حَفِظَها رُسُلُهُ لَكانَ قَليلًا فِيما ارْجُو لَكُمْ مِنْ ثَوابِهِ وَ اخافُ عَلَيْكُم مِنْ عِقابِهِ . « 2 » به خدا قسم ! اگر همچون شتر فرزند مردهء غمزده بناليد و به مانند كبوتر دور از همدم صدا كنيد و به مثل راهبى تارك دنيا زارى نماييد و در راه خدا از اموال و فرزندانتان دل برداريد ، براى درخواست قرب حق در مرتبه‌اى بالا ، يا براى آمرزش گناهانى كه كتاب‌هاى حق شماره كرده و فرشتگانش آن را حفظ نموده ، هر آينه در برابر پاداشى كه براى شما از خدا اميد دارم و عقابى كه از آن بر شما مىترسم ، كم و اندك است . 44 - افتادن در عقاب و عذاب قيامت حلول عذاب و اجل حتمى بر كيفر گناهكار از سنت الهى است . و عقوبت به معناى در پى داشتن سزاى گناه ، از لوازم طبيعى ارتكاب معصيت است . ولى گاهى

--> ( 1 ) - بحار الأنوار : 12 / 348 ، باب 10 ، حديث 13 ؛ الخصال : 2 / 400 ، حديث 108 . ( 2 ) - نهج البلاغه : خطبهء 52 .