چه بسيار حضرت حق تعالى هشدار داد و فرمود : فَأَنذَرْتُكُمْ نَارًا تَلَظَّى * لَايَصْلهَآ إِلَّا الْأَشْقَى * الَّذِى كَذَّبَ وَ تَوَلَّى » « 1 » پس شما را از آتشى كه زبانه مىكشد بيم مىدهم . * [ كه ] جز بدبخت‌ترين مردم در آن در نيايند . * همان كه [ دين را ] تكذيب كرد و از آن روى گردانيد . شقاوت به معناى فراهم آوردن اسباب كيفر و مجازات و بلاست و شقاوتمندان در دل دوزخ و انواع عذاب‌ها گرفتارند كه نتيجهء اعمال و گفتار و نيّات انسان در دنياست . اين سرانجام شوم و تاريكى مطلق و سوزناك بازتاب عملكرد آدمى در زندگى است كه به دست خود آتش ساخته است . آن‌گاه خداوند مىفرمايد : فَأَمَّا الَّذِينَ شَقُواْ فَفِى النَّارِ لَهُمْ فِيهَا زَفِيرٌ وَ شَهِيقٌ » « 2 » اما تيره‌بختان [ كه خود سبب تيره‌بختى خود بوده‌اند ] در آتش‌اند ، براى آنان در آن جا ناله‌هاى حسرت‌بار و عربده و فرياد است . در آتش بودن از همين دنياست ولى پردهء خاكى بر آن كشيده شده ، آدميان در خير و شر آزاد باشند و آب زندگى در جريان باشد . پيامبر خدا صلى الله عليه و آله مىفرمايد : مؤمن پيوسته از بدفرجامى هراسان است و تا زمان جان كندن و ظاهر شدن ملك الموت ؛ يقين ندارد كه به رضوان و خشنودى الهى خواهد رسيد ! ؟ « 3 » مولا على عليه السلام مىفرمايد :

--> ( 1 ) - ليل ( 92 ) : 14 - 16 . ( 2 ) - هود ( 11 ) : 106 . ( 3 ) - بحار الأنوار : 24 / 26 ، باب 25 ، حديث 4 ؛ تفسير الامام العسكرى عليه السلام : 239 ، حديث 117 .