إِنَّ حَقِيقَةَ السَّعادَةِ أَنْ يُخْتَمَ لِلْمَرْءِ عَمَلُهُ بِالسَّعادَةِ وَ إِنَّ حَقيقَةَ الشَّقاءِ أَنْ يُخْتَمَ لِلْمَرْءِ عَمَلُهُ بِالشَّقاءِ . « 1 » خوشبختى حقيقى آن است كه كار انسان به خوشبختى ختم شود و بدبختى واقعى آن است كه فرجام كارش با بدبختى همراه شود . از حضرت على عليه السلام پرسيدند : اىُّ الْخَلْقِ أَشْقى ؟ قالَ مَنْ باعَ دِينَهُ بِدُنْيا غَيْرِهِ . « 2 » كدام مردم بدبخت‌ترند ؟ فرمود : آن كه دينش را به دنياى ديگرى بفروشد . دين فروشى از آن دسته خسارت‌هاى بزرگى است كه عاقبت انسان را به شر سوق مىدهد و انسان را رسواى آخرت مىسازد . و برخى هم دنيا را به خاطر پستى آن رها مىكنند پس از ارزش‌هاى دنياى خوب دورى مىكنند و آنها هم ضرر مىبينند . از اميرالمؤمنين عليه السلام پرسيدند : بدبخت بزرگ كيست ؟ فرمود : بدبخت كسى است كه دنيا را به خاطر دنيا رها نمايد و بدين سبب دنيا را از دست دهد و آخرت را زيان كند . « 3 » پس حضرت خطاب به قاضى شريح بن حارث فرمود : فَانْظُر يا شُرَيْحُ لا تَكُونُ ابْتَعْتَ هذِهِ الَّدارَ مِنْ غَيْرِ مالِكَ اوْ نَقَدْتَ الثَّمَنَ مِنْ غَيرِ حَلالِكَ ، فَاذا أَنْتَ قَدْ خَسِرْتَ دارَ الدُّنيا وَ دارَ الآخِرَةِ . « 4 » اى شريح ، مواظب باش كه اين خانه را از غير مال خود نخريده ، يا قيمت آن را

--> ( 1 ) - بحار الأنوار : 68 / 364 ، باب 90 ، حديث 3 ؛ معانى الأخبار : 345 . ( 2 ) - بحار الأنوار : 72 / 301 ، باب 76 ، حديث 1 ؛ الأمالى ، شيخ طوسى : 435 ، حديث 974 . ( 3 ) - بحار الأنوار : 100 / 14 ، باب 1 ، حديث 68 ؛ عدّة الدّاعى : 103 . ( 4 ) - نهج البلاغه : نامهء 3 .