حضرت امام صادق عليه السلام مىفرمايد : از خدا بپرهيزيد و به يكديگر حسد نبريد ، راستى عيسى بن مريم را شريعت بر پايهء گردش در جهان بود . در يكى از گردش‌هاى خود بيرون شد و مرد كوتاه قدى از دوستانش به همراهش بود و بسيار ملازم خدمت آن حضرت . چون عيسى به دريا رسيد از روى يقين صحيح نام خدا را برد و روى آب به راه افتاد . چون آن مرد كوتاه به عيسى نظر كرد كه بر روى آب راه رفت ، او هم با يقين كامل نام خدا را برد و به روى آب به راه افتاد و تا به عيسى رسيد . در آن حال خودبينى او را فراگرفت و با خود گفت : اين روح‌اللَّه است كه به روى آب راه مىرود و من هم به روى آب راه مىروم ، او را بر من چه است ؟ به محض اين كه چنين انديشه‌اى برايش آمد به زير آب رفت ، عيسى را به يارى خود طلبيد ، آن حضرت او را از زير آب بيرون آورد ، سپس به او فرمود : اى كوتاه قد ، چه گفتى كه زير آب رفتى ؟ در جواب گفت آنچه را خيال كرده بود ، عيسى فرمود : خود را به جايى واداشتى جز آن جا كه خدايت واداشته ، خداوند از انديشه و گفتارت غضبناك شد ، از آنچه گفتى توبه كن . آن مرد توبه كرد و به مقامش بازگشت ؛ از خدا بپرهيزيد و به يكديگر حسد نبريد . « 1 » از رسول خدا صلى الله عليه و آله روايت شده : كادَ الْفَقْرُ أنْ يَكُونَ كُفْراً ، وَ كادَ الْحَسَدُ أنْ يَغْلِبَ الْقَدَرَ . « 2 » چه بسيار نزديك است كه فقر به كفر انجامد و چه اندازه نزديك است كه حسد بر مقدّر چيره شود . راوندى فرمود : فقير بر اثر سختى حال خود و عيالش در معرض اين است كه به

--> ( 1 ) - الكافى : 2 / 306 ، حديث 3 ؛ بحار الأنوار : 70 / 244 ، باب 131 ، حديث 3 . ( 2 ) - الكافى : 2 / 307 ، حديث 4 ؛ وسائل الشيعة : 15 / 365 ، باب 55 ، حديث 20757 .