گواهى و شهادت فاسق و كينه‌دار و حسود پذيرفته نمىشود . ابن‌ادريس در « سرائر » فرموده : حسد ، حرام و نگاهدارى خود از آن واجب است . علّامهء حلّى كه در علم و عمل وجودى كم‌نظير است مىفرمايد : حسد حرام است و همچنين دشمنى مؤمن و آشكار كردن آن ، دو برنامه‌اى است كه ثابت كنندهء بىعدالتى است . محقّق در كتاب با عظمت « شرايع » مىفرمايد : حسد گناه است و همچنين دشمنى مؤمن و آشكار ساختن آن فاسد كنندهء عدالت است . شهيد اول در كتاب « دروس » در شمارهء گناهان كبيره كه منافى با عدالت است فرموده : آشكار كردن حسد به مؤمن و دشمنى با او گناه كبيره است . شهيد ثانى در « مسالك » فرموده : بين فقهاى اسلام در حرام بودن حسد و دشمنى مؤمن مخالفى نيست و نهى از آن و وعدهء عذاب بر آن در اخبار فراوان است و هر دو از گناهان كبيره و فاسد كنندهء عدالتند ، خواه تنها در دل نهان باشد و يا به وسيلهء دست و زبان آشكارش كنند . آقا جمال خوانسارى در شرح اين جملهء اميرالمؤمنين عليه السلام كه فرمود : دورى كن از حسد ؛ زيرا آن بدتر خصلتى و زشت‌تر خويى است و خوى شيطان است . « 1 » مىفرمايد : حسد آن است كه كسى آرزو كند زوال نعمت ديگرى را مثل مال يا جاه يا علم و

--> ( 1 ) - غرر الحكم : 300 ، حديث 6800 ؛ شرح آقاجمال بر غرر الحكم : 2 / 293 ، حديث 2653 .