به هر حال ايوب موفق گرديد از همهء آزمون‌هاى الهى كه در برابر خواستهء شيطان براى ارزيابى مقام شكرگزارى او در حالت سختى و بلا بود ؛ سرافراز بيرون آيد . او حتى به خواهش همسرش كه گفت : تقاضاى شفا و سلامتى از درگاه الهى بنما ، فرمود : واى بر تو ! ما هفتاد سال در نعمت بوديم . حال بايد به همين اندازه در گرفتارى و سختى نيز صبور باشيم . و اندكى نگذشت كه بهبود يافت . جاحظ مىگويد : « هيچ سرنيزه‌اى نافذتر از ملامت دشمنان نديدم . » « 1 » اين وضعيت در صحنه‌اى از قيامت هم برپاست كه در محاكمه عمومى مستضعفان گناهكار به مستكبران جنايتكار مىگويند : شما بوديد كه با مكر و فريب ما را نسبت به خداوند كافر و مشرك نموديد و مستكبران چون عذاب را مشاهده مىكنند از سرزنش‌ها سخت پشيمان مىشوند . « 2 » 36 - نياز به مثل خود بعضى انسان‌ها در زندگى دچار كوتاهى يا زياده‌روى در فقر و غنى مىشوند در حالى كه فقر گوهر مردان بزرگمنش و آشكار كنندهء خصلت‌هاى فاضله است . زمانى كه خداى متعال مىفرمايد : وَ لِلَّهِ الْعِزَّةُ وَ لِرَسُولِه‌ِوَ لِلْمُؤْمِنِينَ وَ لكِنَّ الْمُنفِقِينَ لَايَعْلَمُونَ » « 3 » در حالى كه عزّت و اقتدار براى خدا و پيامبر او و مؤمنان است ، ولى منافقان

--> ( 1 ) - ربيع الأبرار : 146 ؛ رياض السالكين : 2 / 393 . ( 2 ) - سبأ ( 34 ) : 33 . ( 3 ) - منافقون ( 63 ) : 8 .