دل از من دور است . « 1 » درازى آرزو و اميدها ، اعمال را زشت مىكند ، ياد مرگ را كم مىسازد ، پاداش عمل را ناچيز مىكند و آخرت را از ياد آدمى مىبرد و دنيا را باب ميل قرار مىدهد . پس امير بيان مولاى عارفان هشدار ماندگارى مىفرمايد : هر كه آرزو داشته باشد كه فردا زنده بماند ، در حقيقت آرزوى زندگى هميشگى را كرده است . و هر كه آرزوى زندگى ماندگار كند ، قلبش سخت شود و به دنيا روى آورد . و در چيزى كه خداوند تبارك و تعالى به آن وعده داده است ؛ بى علاقه گردد . « 2 » خدايا ! به تو پناه مىبرم از اين كه مرا دچار آرزوهاى طولانى گردانى ، آرزوهايى كه جز حايل شدن بين من و حق و به فراموشى دادن آخرت سودى ندارد . خدايا ! به تو پناه مىآورم از بدى نهفته در درون كه عبارت از سوء نيّت نسبت به مردم ، يا خيال گناه ، يا سيّئات اخلاقى باشد . خدايا ! پناه به تو از كوچك شمردن گناه صغيره و از دست يافتن شيطان بر امورم ، يا روزگارى كه عامل بدبختى است و از ستم سلطان ستمكار و از اقدام بر اسراف و از نيافتن رزق و روزى به اندازهء كفاف . خدايا ! به تو پناه مىبرم از شماتت دشمنان به وقتى كه رنج و مصيبتى از باب آزمايش به من برسد و از نيازمندى به كسى كه مانند خودم مىباشد و از زندگى در سختى .

--> ( 1 ) - الكافى : 2 / 329 ، حديث 1 ؛ بحار الأنوار : 70 / 398 ، باب 145 ، حديث 3 . ( 2 ) - الجعفريات : 240 ؛ مستدرك الوسائل : 2 / 106 ، باب 18 ، حديث 1552 .