28 - بدى باطن انسان موجودى ناشناخته و پيچيده است كه در درون او محيطى پر از اسرار فطرى و غريزى است كه تنها خداوند و بندهء او از نهان‌ها باخبرند . اين انسانى كه از آبى جهنده و خاكى خشكيده آفريده شده و براى هدفى عالى به صحنهء دنيا آورده شده است ؛ پس از حركت‌هاى جسمى و قلبى و حالاتى كه از آنها بروز مىكند به بازگشتى بزرگ مىرسد كه يوم السرائر در آخرت است . اين بازگشت روزى تحقّق مىيابد كه اسرار پنهان ، آشكار مىشود و انسان‌ها با رنگ‌هاى گوناگون ، درون خود را مشاهده مىكنند . آن جا كه حضرت حق تعالى مىفرمايد : يَوْمَ تُبْلَى السَّرائِرُ » « 1 » روزى كه رازها فاش مىشود . تُبلى از مادهء بَلوى به معناى آزمايش است . از آن جهت كه به هنگام آزمايش حقيقت اشيا آشكار مىشود ، در روز قيامت اسرار نهفته بروز مىكند و حقايق عالم درون آدمى بر همگان آشكار مىشود . سرائر جمع سريره به مفهوم حالات و صفات و نيات درونى و پنهانى است . به عبارت ديگر آنچه در قلب به صورت سرّى و مخفى مانده مانند نيت‌ها ، اعتقادات ، خطورات قلبى ، وساوس شيطانى ، الهامات رحمانى و گاهى به اعمال مخفيانه ، سوء السريره گفته مىشود ؛ يعنى هر عمل قبيحى كه انسان او را در باطن مىپوشاند يا پنهانى مرتكب مىشود . در روايتى معاذ بن جبل از رسول خدا صلى الله عليه و آله از تفسير سرائر در آيهء شريفه پرسيد : « او مىگويد : از حضرت پرسيدم : چه اسرار نهانى است كه خداوند بندگان را در

--> ( 1 ) - طارق ( 86 ) : 9 .