از امام باقر عليه السلام روايت شده است : إنَّ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ رَفيقٌ يُحِبُّ الرِّفْقَ ، وَ يُعْطِى عَلَى الرِّفْقِ ما لا يُعْطِى عَلَى الْعُنْفِ . « 1 » به راستى خداى عزّ و جلّ داراى رفق و نرمش است و رفق را دوست دارد و به نرمش عوض و اثرى دهد كه به سختگيرى ندهد . امام باقر عليه السلام از رسول خدا صلى الله عليه و آله روايت مىكند : إنَّ الرِّفْقَ لَمْ يُوضَعْ عَلى شَىْءٍ إلّا زانَهُ ، وَ لانُزِعَ مِنْ شَىْءٍ إلّا شانَهُ . « 2 » رفق را به چيزى ننهند مگر آن كه آن را زيور بخشد و از چيزى نگيرند جز آن كه زشتش نمايد . رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمودند : إنَّ فِى الرِّفْقِ الزّيادَةَ وَ الْبَرَكَةَ ، وَ مَنْ يُحْرَمِ الرِّفْقَ يُحْرَمِ الْخَيْرَ . « 3 » به راستى در نرمش فزونى و بركت است ، هر كه از نرمش محروم است از خير محروم است . هِشامِ بْنِ أحْمَدَ ، عَنْ أبِى الْحَسَنِ عليه السلام قالَ : قالَ لى - وَ جَرى بَيْنى وَ بَيْنَ رَجُلٍ مِنْ الْقَوْمِ كَلامٌ فَقالَ لى : ارْفُقْ بِهِمْ فَإنَّ كُفْرَ أحَدِهِمْ فى غَضَبِهِ ، وَ لا خَيْرَ فيمَنْ كانَ كُفْرُهُ فى غَضَبِهِ . « 4 » هشام بن احمد مىگويد : در حالى كه ميان من و مردى از مردم سخنى رفته بود ، حضرت ابىالحسن به من فرمودند : با آنان نرمش كن ؛ زيرا هر كدامشان

--> ( 1 ) - الكافى : 2 / 119 ، حديث 5 ؛ وسائل الشيعة : 15 / 269 ، باب 27 ، حديث 20478 . ( 2 ) - الكافى : 2 / 119 ، حديث 6 ؛ وسائل الشيعة : 2 / 498 ، باب 9 ، حديث 2741 . ( 3 ) - الكافى : 2 / 119 ، حديث 7 ؛ وسائل الشيعة : 15 / 271 ، باب 27 ، حديث 20486 . ( 4 ) - الكافى : 2 / 119 ، حديث 10 ؛ وسائل الشيعة : 15 / 271 ، باب 27 ، حديث 20488 .