شيخ حسين انصاريان

390

تفسير و شرح صحيفه سجاديه (فارسى)

به محض اين كه خشم گيرند به كفر گرايند و خيرى نباشد در كسى كه كفر او در خشم است . حضرت موسى بن جعفر عليه السلام فرمود : الرِّفْقُ نِصْفُ الْعَيْشِ . « 1 » نرمى و خوشخويى و لطف ، نيمى از زندگى است . رسول خدا عليه السلام فرمودند : لَوْ كانَ الرِّفْقُ خَلْقاً يُرى ما كانَ مِمّا خَلَقَ اللَّهُ شَىْءٌ أحْسَنَ مِنْهُ . « 2 » اگر رفق و نرمش به چشم ديده مىشد ، آفريده‌اى از آن زيباتر و نيكوتر نبود . حضرت صادق از رسول خدا صلى الله عليه و آله روايت مىفرمايد كه : مَا اصْطَحَبَ اثْنانِ إلّا كانَ أعْظَمُهُما أجْراً وَ أحَبُّهُما إلَى اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ أرْفَقُهُما بِصاحِبِهِ . « 3 » دو كس با هم مصاحبت و دوستى نكنند ، جز آن كه مزد بيشتر و محبوبيت فزون‌تر نزد خداوند از آن كس است كه به دوست خود نرمش و لطف بيشتر دارد . حضرت صادق عليه السلام فرمود : مَنْ كانَ رَفيقاً فى أمْرِهِ نالَ ما يريدُ مِنَ النّاسِ . « 4 » هر كه در كار خود داراى نرمش باشد ، بدانچه از مردم خواهد ، برسد .

--> ( 1 ) - الكافى : 2 / 120 ، حديث 11 ؛ وسائل الشيعة : 15 / 270 ، باب 27 ، حديث 20483 . ( 2 ) - الكافى : 2 / 120 ، حديث 13 ؛ وسائل الشيعة : 15 / 270 ، باب 27 ، حديث 20482 . ( 3 ) - الكافى : 2 / 120 ، حديث 15 ؛ وسائل الشيعة : 15 / 271 ، باب 27 ، حديث 20490 . ( 4 ) - الكافى : 2 / 120 ، حديث 16 ؛ وسائل الشيعة : 15 / 272 ، باب 27 ، حديث 20492 .