[ وَ أَذِقْنِي حَلَاوَةَ الصُّنْعِ فِيمَا سَأَلْتُ وَ هَبْ لِي مِنْ لَدُنْكَ رَحْمَةً وَ فَرَجاً هَنِيئاً وَ اجْعَلْ لِي مِنْ عِنْدِكَ مَخْرَجاً وَحِيّاً « 9 » وَ لَا تَشْغَلْنِي بِالاهْتِمَامِ عَنْ تَعَاهُدِ فُرُوضِكَ وَ اسْتِعْمَالِ سُنَّتِكَ ] و در آنچه از تو درخواست مىكنم ، شيرينى اجابت را بچشان ، و از جانب خودت ، رحمت و گشايشى گوارا به من ببخش ، و براى من از نزد خود ، راه نجاتى سريع قرار ده . و مرا به خاطر غمگينى و حزن و اندوه از رعايت واجباتت ، و به كار گرفتن مستحباتت باز مدار . شيرينى اجابت خواسته‌ها خواسته‌هاى بندگان وسيلهء ارتباط درونى با خداوند است . و حاجت بنده راه محبت و پيوند خالق با مخلوق است . شيرينى دريافت پاسخ حق تعالى اين است كه ياد و پرسش او در قلب و ذهن پيوسته باشد . ماهيت پرسش در اين است كه انسان نيازهاى فكرى يا قلبى دارد كه بايد از ديگرى خواستهء خود را برآورده سازد تا به حق مطلب برسد . بنابراين اگر پروردگار از بندگان پرسش مىكند ، چون آنان نقص دارند ، بايد به حقايق آگاهى يابند و دانش خويش را تكميل كنند . ولى پرسش انسان از حق دليل بر نقص خداوند نيست ؛ زيرا حق تعالى كمال نهايى و فاعل محض است و نقص و ضعف در او راه ندارد . اين مطلب در روان‌شناسى ثابت است كه از هر كسى سؤالى شود و نتواند پاسخ