به تو به گونه‌اى خشمگين شوم كه بعد از آن هيچگاه راضى نگردم . « 1 » اين صحنه رويارويى بنده با خداست كه حق روى خوش نشان مىدهد ولى بندهء نادان با بىشرمى براى خلاف خود به خدايش رشوه مىدهد . اين است كه مولاى ما امير متقيان در مناجات شعبانيه به درگاه ربوبى التماس مىكند كه : الَهِى أَنَا عَبْدُكَ الضَّعيفُ المُذْنِبُ وَ مَمْلُوكُكَ الْمُنيبُ ( الْمَعيبُ ) ، فَلاتَجْعَلْنى مِمَّنْ صَرَفْتَ عَنْهُ وَجْهَكَ وَ حَجَبَهُ سَهْوُهُ عَنْ عَفْوِكَ . « 2 » خدايا ! من بندهء ناتوان گنهكار توام و مملوك توبه كننده به پيشگاهت ، مرا از كسانى كه رويت را از آنان برگرداندى قرار مده و نه از كسانى كه غفلتشان از بخششت محروم‌شان نموده است .

--> ( 1 ) - بحار الأنوار : 70 / 365 ، باب 137 ، حديث 98 ؛ عدة الدّاعى : 211 . ( 2 ) - بحار الأنوار : 91 / 99 ، باب 32 ، حديث 13 ؛ إقبال الأعمال : 687 .