قُلْ إِنَّمَآ أَدْعُواْ رَبّى وَ لَآأُشْرِكُ بِه‌ِأَحَدًا * قُلْ إِنّى لَآأَمْلِكُ لَكُمْ ضَرًّا وَ لَا رَشَدًا * قُلْ إِنّى لَن يُجِيرَنِى مِنَ اللَّهِ أَحَدٌ وَ لَنْ أَجِدَ مِن دُونِه‌ِمُلْتَحَدًا » « 1 » بگو : من فقط پروردگارم را مىپرستم ، و هيچ كس را شريك او قرار نمىدهم . * بگو : من اختيار زيان و هدايتى را براى شما ندارم . * بگو : [ اگر از او نافرمانى كنم ] هرگز كسى در برابر [ عذاب ] خدا مرا پناه نمىدهد ، و هرگز پناهگاهى غير او نمىيابم . ملتحد از ماده لحد به معنى پناهگاه مطمئن است كه در اصل همان گودالى است كه براى مرده آماده مىسازند كه در يك طرف آن حفره‌اى براى دفن مرده است تا خاك به روى او ريخته نشود و از آسيب جانوران نيز محفوظ بماند . اين آيات از يك سو اعتراف به عبوديت كامل در پيشگاه خداست و از سوى ديگر هر گونه غلو را در مورد پيامبر صلى الله عليه و آله نفى مىكند . و از سوى ديگر شخص پيامبر نيز با آن عظمت شأن پناه مستقلى در برابر عذاب خدا نمىتواند باشد . ولى مىتواند از خدا تقاضاى حلّ مشكلات براى مردم كند يا درخواست هدايت براى افراد شايسته بنمايد . در روايات اهل بيت عصمت آمده است : انسانى كه در امورش خود را در پناه خدا بداند يا نيت خود را نيك سازد ، خواسته‌هايش هم زيبا و نيكو مىشود و همچنين از آسيب‌ها و خطرات آسمانى و زمينى حفظ مىماند . امام على عليه السلام مىفرمايد : اعْتَصِمْ فى احْوالِكَ كُلِّها بِاللَّهِ ، فَإِنَّكَ تَعْتَصِمُ مِنهُ سُبْحانَهُ بِمانِعِ

--> ( 1 ) - جن ( 72 ) : 20 - 22 .