[ و از مرز عدالت و انصاف مگذريد . ] * و ترازو را به عدالت برپا داريد و از ترازو مكاهيد ؛ * و زمين را براى [ زندگى ] مردم نهاد ؛ * در آن ميوه‌ها و نخل ها با خوشه‌هاى غلاف‌دار است * و دانه‌هاى با سبوس و كاه و گياهان خوشبوست . وَالسَّماءَ بَنَيْنَاهَا بِأَيْدٍ وَإِنَّا لَمُوسِعُونَ * وَالأَرْضَ فَرَشْنَاهَا فَنِعْمَ الْمَاهِدُونَ * وَمِن كُلِّ شَىْءٍ خَلَقْنَا زَوْجَيْنِ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ » « 1 » و آسمان را به قدرت ونيرو بنا كرديم و ما [ همواره ] وسعت دهنده‌ايم . * و زمين را گسترديم و چه نيكو گستراننده‌اى هستيم . * و از هر چيزى جفت آفريديم باشد كه متذكّر [ اين حقايق كه نشانه‌هايى بر قدرت ، حكمت و ربوبيت خداست ] شويد . أَفَلَمْ يَنظُرُوا إِلَى السَّماءِ فَوْقَهُمْ كَيْفَ بَنَيْنَاهَا وَزَيَّنَّاهَا وَمَا لَهَا مِن فُرُوجٍ * وَالأَرْضَ مَدَدْنَاهَا وَأَلْقَيْنَا فِيهَا رَوَاسِىَ وَأَنْبَتْنَا فِيهَا مِن كُلِّ زَوْجٍ بَهِيجٍ * تَبْصِرَةً وَذِكْرَى لِكُلِّ عَبْدٍ مُنِيبٍ * وَنَزَّلْنَا مِنَ السَّماءِ مَاءً مُبَارَكاً فَأَنبَتْنَا بِهِ جَنَّاتٍ وَحَبَّ الْحَصِيدِ * وَالنَّخْلَ بَاسِقَاتٍ لَهَا طَلْعٌ نَضِيدٌ * رِزْقاً لِلْعِبَادِ وَأَحْيَيْنَا بِهِ بَلْدَةً مَيْتاً كَذلِكَ الْخُرُوجُ » « 2 » آيا با تأمل به آسمان بالاى سرشان ننگريستند كه چگونه آن را بنا كرده و بياراستيم و آن را هيچ شكاف [ و ناموزونى ] نيست ؟ * و زمين را گسترديم و كوه هايى استوار در آن افكنديم و در آن از هر نوع گياه خوش‌منظر و دل‌انگيزى رويانديم ، * تا براى هر بنده‌اى كه [ با انديشيدن در نظام هستى ] به سوى خدا باز مىگردد ، مايهء بينايى و يادآورى باشد ؛ * و از آسمان آبى بسيار پربركت و سودمند نازل كرديم ، پس به وسيلهء آن باغ ها و دانه‌هاى دروكردنى را رويانديم . * و [ نيز ] درختان بلندقامت خرما را كه خوشه‌هاى متراكم و روى هم چيده دارند [ رويانديم . ] * براى آن كه رزق و روزى

--> ( 1 ) - ذاريات ( 51 ) : 47 - 49 . ( 2 ) - ق ( 50 ) : 6 - 11 .