شيخ حسين انصاريان

226

تفسير و شرح صحيفه سجاديه (فارسى)

بندگان باشد و نيز به وسيله آن آب سرزمين مرده را زنده كرديم ؛ و بيرون آمدنشان [ پس از مرگ از خاك گور براى ورود به قيامت ] اين‌گونه است . إِنَّ فِي السَّماوَاتِ وَالأَرْضِ لَآيَاتٍ لِلْمُؤْمِنِينَ * وَفِى خَلْقِكُمْ وَمَا يَبُثُّ مِن دَابَّةٍ آيَاتٌ لِقَوْمٍ يُوقِنُونَ * وَاخْتِلَافِ اللَّيْلِ وَالنَّهَارِ وَمَا أَنزَلَ اللَّهُ مِنَ السَّماءِ مِن رِزْقٍ فَأَحْيَا بِهِ الأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَا وَتَصْرِيفِ الرِّيَاحِ آيَاتٌ لِقَوْمٍ يَعْقِلُونَ » « 1 » به يقين در آسمان‌ها و زمين براى مؤمنان نشانه‌هايى [ بر ربوبيت ، حكمت و قدرت خدا ] ست ؛ * و در آفرينش شما و آنچه از جنبندگان منتشر و پراكنده مىكند ، براى اهل يقين نشانه‌هايى [ بر ربوبيت ، حكمت‌و قدرت خدا ] ست ؛ * و در رفت و آمد شب و روز و آنچه را از رزق و روزى [ چون باران و برف ] از آسمان نازل كرده و به وسيلهء آن زمين را پس از مردگىاش زنده كرده است و در گرداندن بادها [ از سويى به سويى ] براى مردمى كه تعقّل مىكنند ، نشانه‌هايى است . الَّذِى جَعَلَ لَكُمُ الأَرْضَ فِرَاشاً وَالْسَّمَاءَ بِنَاءً وَأَنْزَلَ مِنَ الْسَّمَاءِ مَاءً فَأَخْرَجَ بِهِ مِنَ الثَّمَرَاتِ رِزْقاً لَكُمْ فَلَا تَجْعَلُوا لِلّهِ أَنْدَاداً وَأَنْتُم‌ْتَعْلَمُونَ » « 2 » آن پروردگارى كه زمين را براى شما بسترى گسترده و آسمان را سقفى برافراشته قرار داد و از آسمان ، آبى [ مانند برف و باران ] نازل كرد و به وسيله آن از ميوه‌هاى گوناگون ، رزق و روزى براى شما بيرون آورد ؛ پس براى خدا شريكان و همتايانى قرار ندهيد در حالى كه مىدانيد [ براى خدا در آفريدن و روزى دادن ، شريك و همتايى وجود ندارد ] . قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ * اللَّهُ الصَّمَدُ * لَمْ يَلِدْ وَلَمْ يُولَدْ * وَلَمْ يَكُن لَهُ كُفُواً

--> ( 1 ) - جاثيه ( 45 ) : 3 - 5 . ( 2 ) - بقره ( 2 ) : 22 .