شادان نزد ابوطالب آمد و او را به آنچه واقع شده بود خبر داد ، پس ابوطالب به وى گفت : مگر از اين امر در شگفتى ؟ تو هم باردار مىشوى و وصىّ و وزير او را مىزايى ! ! « 1 » نام‌ها ، كُنيه‌ها و القاب شريف محمّد صلى الله عليه و آله وجود مقدّس او را شخصيّتى است كه تمام كنيه‌ها و القاب و اسماى نيك و پاك و با معنى را مصداق است . آنچه خوبان همه داشتند او به تنهايى داشت ، او پاكى و طهارت و صفا و حقيقت به تمام معنى بود . هر اسم را دلالتى است بر مسمّى و حكايتى از عنوان شخصى موجود يا شخصيّتى پا برجا . و اين از آغاز بوده است كه آحاد مردمان هر يك از ديگرى و هر كدام در ميان ديگران مشخّص باشند و ممتاز ، تا حسن ارتباط در ميان افراد خلق به سهولت حاصل شود و آشنايى و شناسايى بهتر و وسيع‌تر ميسّر آيد و از بركت اين پيوند و صحبت و آميزش و عشرت ، مجالى شايسته در دسترس آدميان قرار گيرد تا يكديگر را نيكوتر باز شناسند ، با هم بهتر معاشرت كنند ، از صحبت هم بيشتر بهره‌ور گردند و در فرصتى مناسب از نتايج افكار يكديگر با آمادگى كامل تر فائده برند و از حاصل عواطف هم به پايه‌اى والاتر و در حدّى ارجمندتر برخوردارى بهم رسانند . اين دلالت براى هر مسمّى و در هر اسمى حاصل است . و اين منافع كه در مورد نام گذارى ذكر گرديده به طور نسبى و با توجّه به جهات فردى و مراتب اجتماعى براى افراد هر جامعه‌اى صورت‌پذير است ، بدين وابسته است كه عقل و عاطفهء

--> ( 1 ) - الكافى : 8 / 302 ، حديث 460 ؛ بحار الأنوار : 15 / 295 ، باب 3 ، حديث 30 ؛ المناقب ، ابن شهر آشوب : 1 / 33 .