مىشناسند ، اگر يكى از آنها بيفتد بدانيد وقت آن است كه جميع خلايق هلاك شوند و اگر آنها به حال خودند و ستاره‌هاى ديگر ظاهر مىشود پس امر غريب مىبايد حادث شود . صبح آن روز كه آن حضرت متولّد شد هر بتى كه در هر جاى عالم بود بر رو افتاد ، ايوان كسرى بلرزيد و چهارده كنگرهء آن افتاد و درياچهء ساوه كه سال‌ها آن را مىپرستيدند فرو رفت و خشك شد و وادى سماوه كه سال‌ها بود كسى آب در آن نديده بود آب در آن جارى شد و آتشكدهء فارس كه هزاران سال متوالى روشن بود در آن وقت خاموش شد . داناترين علماى مجوس ، آن شب در خواب ديد كه شتر صعبى چند اسبان عربى را مىكشند ، از دجله گذشتند و داخل بلاد ايشان شدند و طاق كسرى از وسط شكست و دو قطعه شد و آب دجله شكافته در آن قصر جارى گرديد . نورى در آن شب از طرف حجاز ظاهر شد و در عالم منتشر گرديد و پرواز كرد تا به مشرق رسيد و تخت هر پادشاهى درصبح آن روز سرنگون شد . جميع پادشاهان در آن روز لال شدند ، علم كاهنان بر طرف شد و سحر ساحران باطل گشت . آمنه مادر آن جناب مىگويد : « واللَّه چون پسرم متولّد شد دست‌ها را بر زمين گذاشت و سر به سوى آسمان بلند كرد و به اطراف نظر نمود ، پس از او نورى ساطع شد كه همه چيز را روشن كرد و به سبب آن ، نور قصرهاى شام را ديدم و در پرتو آن نور صداى گوينده‌اى را شنيدم كه مىگفت : زائيدى بهترين مردم را ، پس او را محمّد بنام . « 1 » چون رسول خدا صلى الله عليه و آله تولّد يافت ، فاطمه دختر اسد مادر اميرالمؤمنين خندان و

--> ( 1 ) - الامالى ، شيخ صدوق : 285 ، حديث 1 ؛ بحار الأنوار : 15 / 257 ، باب 3 ، حديث 9 .