است كه هويّت حيات در آنها به صورت بسيار ناچيزى محلول شده است . برخى از آن حقايق پرمعنا و سازندهء ابعاد بشرى كه دعا و نيايش از جملهء آنهاست ، به قرار ذيل است : 1 - حق و حقيقت 2 - عدالت 3 - آزادى 4 - علم و معرفت 5 - تعقّل اصيل 6 - وجدان فعّال 7 - صيانت تكاملى ذات 8 - استقلال 9 - سعادت 10 - عشق حقيقى 11 - اخلاق والاى انسانى 12 - رقابت سازنده اينها حقايقى هستند كه بذرهاى اوليهء آنها ، با دست باغبان كلّ آفرينش ، در اعماق جان‌هاى آدميان كاشته شده است . اختصاص دعا و نيايش درميان آنهمه حقايق باعظمت اين است كه انسان‌ها به وسيلهء اين ارتباط ، به طور مستقيم در جاذبهء مبدأ كمال كه خداوند متعال است قرار مىگيرند ، در صورتى كه همهء آن حقايق در آن هنگام ، عظمت واقعى خود را دريافت مىكنند كه نخست وارد منطقهء ارتباط با كمال اعلى شوند و از امتياز جاذبهء مذكور در دعا و نيايش برخوردار گردند و آنگاه اصالت خود را دريابند .