آرزويش ، سفر به آخرت و خشنوديش ، در لقا و وصال حضرت محبوب بود . « 1 » مناجات زين العابدين عليه السلام وجود مقدّس حضرت سجّاد عليه السلام ، در تمام لحظات عمرش در مناجات و دعا بود ، مسئلهء غرق بودنش در دعا و مناجات آن قدر عجيب است كه در هر كجا و در هر زمان نام مقدّسش برده شود ؛ گريه و زارى ، اصرار و الحاح ، دعا و مناجات به ذهن شنونده تداعى مىكند . مناجات خمس عشر ، دعاى عرفانى ابوحمزهء ثُمالى در سحر ماه مبارك رمضان ، قطعاتى از زيارت امين اللَّه و پنجاه و چهار دعاى « صحيفه سجاديه » دور نمايى از حالات درونى آن حضرت و نورانيّت قلب و جان آن جناب است . البتّه شرح مناجات خمس عشر و دعاى ابوحمزه و ساير مناجات‌هاى حضرت كه در « مصباح » و « زاد المعاد » و « بلد الأمين » و « مفاتيح الجنان » و ديگر كتب ادعيه آمده ، توفيق خاصّى از ناحيهء حضرت معبود لازم دارد تا بتوان از عهدهء آن برآمد . در اين جا به چند بخش از مناجات‌هاى آن جناب اشاره مىشود ، باشد كه ما منغمران در چاه طبيعت و گرفتاران ذلّت و شيطنت ، در اين مسير الهى قرار بگيريم . مناجات زين العابدين عليه السلام در كلام اصمعى 1 - اصمعى ، اديب معروف مىگويد : شبى در طواف كعبه بودم ، جوانى خوش منظر را ديدم كه به پردهء خانه آويخته

--> ( 1 ) - بحار الأنوار : 96 / 197 ، باب 35 ، حديث 11 ؛ مستدرك الوسائل : 9 / 353 ، باب 18 ، حديث 11058 ؛ المناقب ، ابن شهر آشوب : 4 / 165 .