عبادت زين العابدين عليه السلام به هنگامى كه وضو مىگرفت ، رنگ مباركش به زردى مىگراييد . زمانى اهل بيت بزرگوارش از او پرسيدند : چرا به وقت وضو اين چنين مىشوى ؟ پاسخ داد : مىدانيد آمادهء ايستادن در برابر چه آقايى هستم ! چون به نماز مىايستاد لرزه بر اندامش مىافتاد ! ! در جواب كسى كه از حضرت پرسيد اين چه حال است ؟ فرمود : به وقت مناجات و عبادت در پيشگاه محبوبم اين حالت به من دست مىدهد . روزى در اطاقى كه در حال سجده بود آتش افتاد و بيم آن مىرفت كه شعلهء آتش تمام اطاق را بگيرد ، ناگهان فرياد زدند : پسر پيامبر ! آتش آتش ! ! اهل خانه آتش را خاموش كردند و آن عاشق پاكباخته هنوز در سجود بود ، چون از عبادت فارغ شد ، عرضه داشتند : چه علّتى شما را از توجّه به حريقى كه به اطاق افتاد بازداشت ؟ فرمود : آتش آخرت ! ! « 1 » روايتى بس مهم در باب كيفيّت عبادت عابدان به مضمون زير از حضرت على عليه السلام نقل شده : إنَّ قَوْماً عَبَدُوا اللَّهَ رَهْبَةً ، فَتِلْكَ عِبادَةُ الْعَبيدِ ؛ و آخَرينَ عَبَدُوهُ رَغْبَةً ، فَتِلْكَ عِبادَةُ التُّجّارِ ؛ و إِنَّ قَوْماً عَبَدُوا اللَّهَ شُكْراً ، فَتِلْكَ عِبادَةُ الْأحْرارِ . « 2 » گروهى خداوند را از ترس عذاب بندگى مىكنند ، اين عبادت غلامان و بردگان بزدل است . جمعى حضرت دوست را از شوق رسيدن به بهشت عبادت مىكنند ، اين كار تاجران است . و عدّه‌اى وجود مقدّس او را محض

--> ( 1 ) - نهج البلاغه : حكمت 237 ؛ المناقب ، ابن شهر آشوب : 3 / 290 ؛ بحار الأنوار : 46 / 80 ، باب 5 ، حديث 75 . ( 2 ) - نهج البلاغه : حكمت 237 ؛ غرر الحكم : 198 ، حديث 2934 ؛ كشف الغمّة : 2 / 150 .