به سند صحيح از امام صادق عليه السّلام روايت شده : هركس در شب جمعه در سجدهء آخر نافله شب اين دعا را هفت بار ، بخواند ، هنگامىكه از آن فارغ شود ، آمرزيده شده باشد . و اگر در هر شب اين دعا را در سجدهء آخر نافله شب بخواند ، بهتر است . و آن دعا اين است : خدايا ! از تو مىخواهم به عنايت كريمانه و نام بزرگت كه درود فرستى بر محمّد و خاندان محمّد و از گناهانم بزرگم درگذرى . و از حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله روايت شده : هركس در شب يا روز جمعه اين دعا را ، هفت بار بخواند ، اگر در آن شب يا در آن روز از دنيا برود وارد بهشت مىشود و آن دعا اين است : خدايا ! تويى پروردگار من ، شايستهء پرستشى جز تو نيست ، تو مرا آفريدى و من بندهء تو و فرزند كنيز تو و در دست قدرت توام و زمام زندگىام به دست توست ، تا توانستم بر عهد و پيمان روز را به شب آوردم . از شرّ آنچه انجام دادم به خوشبينى و خشنودى تو پناه مىآورم ، به نعمتت اعتراف و به گناهم اقرار مىنمايم پس گناهانم را بيامرز ، زيرا گناهان را جز تو نمىآمرزد . شيخ طوسى و سيّد كفعمى و سيّد ابن باقى رحمهم اللّه فرموده‌اند : در شب و روز جمعه و شب و روز عرفه مستحب است دعاى اللّهم من تعبّا . . . خوانده شود ، ما آن را از كتاب « مصباح شيخ » نقل مىكنيم و آن دعا اين است : خدايا ! هركس به اميد كمك و طلب عطا و جود و جايزهء مخلوقى مجهّز و مهيّا و آمادهء ديدار