مجالسشان و آستانشان را دوست داشته باشد ، به طورى كه گويى در حضور خودشان با آنان به سخن برخاسته‌ايم ، پس درود خدا بر ايشان ، آن آقايان غايب از نظر ، و آن پاك نژادان ، و آن امام معصوم . خدايا به ما اجازه ورود ورود بده به اين آستانهايى كه اهل زمينها و آسمانها را به وسيلهء زيارتشان به عبادت واداشتى ، و اشكمان را با خشوع در برابر مهابتت جارى كن ، و اعضايمان را با فروتنى بندگى و وجوب طاعت فروتن گردان ، تا به اوصافى كه براى ايشان حتم كرده‌اى اقرار كنيم ، و اعتراف نماييم به اينكه ايشان در روز اعراف ، زمانىكه ترازوها نصب مىشود ، شفيعان خلايقند ، سپاس خداى را ، و سلام بر بندگان برگزيده‌اش محمّد و اهل بيت پاكش . پس عتبه را ببوس ، و وارد شو ، درحالىكه خاشع و گريان باشى ، به درستى كه ، اين جملات اجازهء ورود به حريم ايشان است ، درود خدا بر همهء آنان . فصل سوم : زيارت پيامبر و فاطمه زهرا و ائمه بقيع صلوات اللّه و سلامه عليهم اجمعين در مدينه آگاه باش كه در حق تمامى مردم به خصوص حاجيان مستحبّ مؤكد است ، مشرّف شدن به زيارت روضهء مطهّره و آستانه منوّره ، فخر عالميان حضرت سيّد المرسلين محمّد بن عبد اللّه صلوات اللّه و سلام عليه و ترك زيارت آن حضرت ، باعث جفا در حق او در قيامت است ، و شيخ شهيد فرموده : اگر مردم زيارت آن جناب را ترك كنند ، بر امام است كه ايشان را براى رفتن به زيارت آن حضرت مجبور كند ، زيرا ترك زيارت آن حضرت موجب جفاى حرام است . شيخ صدوق از امام صادق عليه السّلام روايت كرده : هرگاه يكى از شما حجّ كند ، بايد حجّش را به زيارت ما به پايان برساند ، زيرا زيارت ما از تمامى حجّ است .