الشيخ عباس القمي (مترجم :انصاريان)
487
مفاتيح الجنان (فارسى)
زيارت را ترك كند و وارد نماز گردد ، و اگر وقت نماز نيست ، شروع به زيارت بهتر است ، چرا كه زيارت نهايت مقصد اوست و اگر بين زيارت نماز اقامه شد ، براى زائران مستحب است ، زيارت را قطع كنند ، و به نماز روى آرند ، كه ترك نماز كراهت دارد ، و بر كارگزاران حرم است كه مردم را امر به نما كنند . بيستم : شيخ شهيد تلاوت قرآن را نزد ضرايح مطهره ، و هديه كردن آن را به روح مقدس امام زيارت شده ، از جمله آداب زيارت شمرده ، كه سود آن به زيارت كننده باز مىگردد ، و متضمن تعظيم امام زيارتشده عليه السلام نيز مىگردد . بيستويكم : ترك كردن سخنان ناشايست و كلمات لغو و بيهوده و دورى جستن از صحبتهاى دنيايى كه هميشه در هرجا مذموم و قبيح و مانع رزق و موجب قساوت قلب است ، به خصوص در اين بارگاههاى مطهر ، و قبههاى بلندپايه ، كه خدا در سورهء « نور » از بزرگى و جلالت آنها خبر مىدهد ، آنجا كه مىفرمايد : فى بيوت اذن اللّه ان ترفع تا آخر آيه . بيستودوم : بلند نكردن صداى خود در وقت زيارت ، چنانكه در هدية الزائرين ذكر كردم . بيستوسوم : وداع كردن امام در وقت بيرون رفتن از شهر آن حضرت به زيارت وداعى كه در روايت رسيده است يا به غير آن . بيستوچهارم : توبه و استغفار كردن از گناهان ، و بهتر كردن حال و كردار و گفتار خود ، پس از فراغ از زيارت از آنچه پيش از زيارت دارا بوده است . بيستوپنجم : انفاق كردن به خادمان آستانهء شريفه به اندازهاى كه ميسر است و شايسته است خدام آن محل شريف از اهل خير و صلاح و صاحب دين و مروت باشند و آنچه از زائران مىبينند تحمل كنند ، و خشم خود را بر ايشان فرو نشانند . و بر آنان غلظت و درشتى روا ندارند و بر قضاى حوايج محتاجان اقدام كنند و غريبان را در صورت گمكردن را مقصد ، راهمايى و دلالت نمايند . در هر صورت خدام بايد در خدمت لازمه ، از تنظيف و حراست و محافظت زائران و غيره به حقيقت و راستى مشغول باشند . بيستوششم : انفاق و احسان بر فقراى مجاور حرم و مساكين آبرومند شهر امام به ويژه سادات و اهل علم و آنانكه فقط مشغول تحصيل علمند ، و به تلخى غربت و تنگدستى مبتلايند ، و همواره پرچم بزرگداشت شعائر الهى را بر پا كرده ، و جهاتى را دارا هستند ، كه ملاحظهء هر يك از آنها ، در لزوم اعانت و رعايت آنها كافى است . بيستوهفتم : شيخ شهيد فرموده : از جمله آداب ، شتاب كردن در برگشت از شهر زيارتى است ، البته زمانى كه بهره خود را از زيارت درك كرده باشد ، و اين شتاب براى فزونى