تعظيم و احترا و شدت شوق به رجوع ، براى زيارت بعد از آن است ، و نيز فرموده : زنان در وقت زيارت بايد خود را از مردان جدا كرده ، و تنها به زيارت بپردازند و اگر شب به زيارت اقدام كنند بهتر است . و بايد در وضع ظاهر خود ، تغيير دهند ، يعنى لباس عالى و خوب را به لباس‌هاى معمولى تبديل كنند ، تا شناخته نشوند ، و حتى الامكان مخفى و پنهان بيرون آيند كه كمتر ديده شوند ، و شناخته گردند ، و نيز اگر همراه مردان زيارت كنند جايز نيست ، اگر چه كرامت دارد . مؤلّف گويد : از اين كلمات ، كثرت قبح و زشتى آنچه فعلا معمول شده ، كه زنان به اسم تشرّف به زيارت خود را آرايش كرده ، با لباسهاى نفيس از خانه‌ها بيرون مىآيند ، و در حرمهاى مطهر با نامحرمان برخورد مىكنند ، و به بدنهاى ايشان فشار مىآورند ، يا خود را متّصل به ضرايح مطهر كرده ، يا روبروى مردان نشسته مشغول به زيارت خواندن شده و حواس مردم را پريشان كرده ، عبادت‌كنندگان از زائران و نمازگزاران و متضرّعان ، و گريه‌كنندگان را از كار خود بازداشته ، و داخل در زمرهء صادّين عن سبيل اللّه [ آنان‌كه راه خدا را به سوى بندگان خدا مىبندند ] مىشوند ، و غير اينها ، در حقيقت ، زيارت اين گونه زنان را بايد از منكرات شرع شمرد ، نه از عبادات ، و داخل در محرمات دانست نه قربات . از حضرت صادق عليه السّلام روايت شده : كه امير المؤمنين عليه السّلام به اهل عراق فرمود : به من خبر رسيده كه زنان شما در كوچه و بازار ، به نامحرمان برمىخورند ، آيا حيا نمىكنيد . سپس فرمود : خدا لعنت كند كسى را كه غيرت ندارد . و در كتاب « من لا يحضره الفقيه » أصبغ بن نباته از امير المؤمنين روايت كرده است كه گويد : از آن حضرت شنيدم مىفرمود : در آخر الزمان ، و نزديكى قيامت ، كه بدترين زمانهاست نمايان شوند زنانى كه برهنه و عريان‌اند ، و خود را براى مردان بيگانه آرايش مىكنند ، اينها از دين خارجند و در فتنه‌ها داخلند ، به شهوات مايلند ، و به سوى لذّتها شتابانند ، و حلال شمارندگان محرّماتند ،