در دست تو ديدند و نقش آن را خواندند ، پس آن را از دستت بيرون آوردند و به نزد بيمارى كه داشتند بردند ، انگشتر را در آبى شسته آن آب را به بيمار خود دادند ، بيمارشان صحّت يافت ، انگشتر را برگرداندند ، درحالىكه تو در دست راست داشتى ، آنان در دست چپ تو كردند ، تو از اين امر بسيار تعجّب كردى و سببش را ندانستى ، آنگاه نزديك سر خود ياقوتى يافتى و آن را برداشتى اكنون همراه توست آن را به بازار ببر ، كه به هشتاد اشرفى خواهى فروخت و اين ياقوت هديهء آن جنيّان است كه براى تو آورده بودند ، خادم مىگويد : ياقوت را به بازار بردم و به هشتاد اشرفى فروختم همانطور كه آقايم فرموده بود . از حضرت صادق عليه السّلام روايت شده : كسىكه هر شب در سفر « آية الكرسى » را بخواند سالم بماند و آنچه با اوست نيز سالم بماند و در سفر بگويد : خداى مسيرم را عبرت ، و لب فرو بستنم را فكرت ، و سخنم را ذكر قرار ده . از حضرت سجاد عليه السّلام روايت شده : اگر براى ضرر زدن به من جنّ و انس جمع شوند پروا نمىكنم ، هرگاه اين كلمات را بگويم : به نام خدا ، و با خدا ، و از خدا و به سوى خدا و در راه خدا . پروردگارا خود را به تو تسليم كردم ، و رويم را به جانب تو نمودم ، و كارم را به تو واگذار كردم ، مرا به حفظ ايمان حفظ كن از پيش رويم ، و از پشت سرم ، و از جانب راستم ، و از طرف چپم ، و از بالاى سرم ، و زير پايم ، و به حول و قوّه‌ات از من دفاع كن ، چرا كه قدرت و نيرويى نيست ، مگر به خداى والاى بزرگ . مؤلّف گويد : دعاها و آداب سفر بسيار است ، و ما در اينجا به ذكر چند بخش از آنها اكتفا مىكنيم . اوّل : براى شخص سزاوار است ، هرگاه سوار مركب مىشود بسم اللّه را ترك نكند . دوم : توشهء سفر را حفظ كرده ، در جاى مورد اطمينان بگذارد ، زيرا روايت شده : از فقه مسافر ، حفظ كردن توشهء خود است . سوم : دوستان را كمك كند ، و از خدمت كردن و كار كردن ، در رفع ايشان مضايقه نكند ، تا خدا هفتادوسه اندوه را از او بر طرف سازد ، و او را در دنيا از همّ و