مانند خاموش‌شدن آتش نمرود ، استقرا سفينه نوح ، غرق شدن لشگريان فرعون ، و نجات يافتن عيسى از دار يهوديان ، چنان‌كه جبلهء مكيّه نقل كرده است كه از ميثم تمّار شنيدم كه فرمود : و اللّه امّت پسر پيامبر خود را در محرّم در روز دهم به قتل مىرسانند ، و هرآينه دشمنان حق اين روز را روز بركت قرار مىدهند ، و همانا اين كار شدنى است ، و در علم خداى تعالى گذشته ، و من آن را مىدانم به عهدى كه از مولايم امير المومنين عليه السّلام به من رسيده . جبّله مىگويد : گفتم : چگونه مردم روز شهادت حسين عليه السّلام را روز بركت قرار مىدهند ؟ ميثم گريست و فرمود : حديثى جعل مىكنند كه روز عاشورا روزى است كه خداى تعالى توبهء آدم را در آن قبول كرد ، با اينكه خدا توبهء آدم را در ذو الحجة پذيرفت ، و گمان مىكنند كه عاشورا روزى است كه خدا يونس را از شكم ماهى بيرون آورد ، درحالىكه خدا در ذو القعده يونس را از شكم ماهى بيرون آورد ، و گمان مىكنند اين روز ، روزى است كه كشتى نوح بر كوه جودى قرار گرفت ، با اينكه اين واقعه در روز هيجدهم ذو الحجّه رخ داده ، و گمان مىكنند روزى است كه خدا دريا را براى موسى شكافت ، درحالىكه اين حادثه در ربيع الاول بوده است در هر صروت با اين همه تصريح و تأكيد كه در خبر ميثم آمده است و در حقيقت از نشانه‌هاى نبوّت و امامت ، و دليل بر حقّانيت طريقهء شيعه است ، كه اين گونه اخبار يقينى را در اختيار گذاشته ، و مضمون آن مطابق با واقع محسوس است . از عجايب است كه دعايى بر طبق اين اكاذيب ، تلفيق شده ، و در كتابهاى بعضى از بيخبران كه غافل بوده‌اند ذكرش به ميان آمده و به دست عوام داده شده ، و البته خواندن آن دعا بدعت و حرام است و آن دعا اين است : به نام خدا كه رحمتش بسيار و مهربانىاش هميشگى است ، منزّه است خدا به پرى ترازو ، و نهايت دانش ، و سر حدّ خشنودى و وزن عرش . پس از دو سه سطر چنين دارد : ده مرتبه صلوات فرستد و بگويد : اى پذيرندهء توبه آدم در روز عاشورا ، اى بالا برندهء ادريس به آسمان در روز عاشورا ، اى آرام‌دهندهء كشتى نوح بر جودى