الشيخ عباس القمي (مترجم :انصاريان)
459
مفاتيح الجنان (فارسى)
و ديدهاش در بهشت به ما روشن شود ، هركه روز عاشورا را روز بركت نامد ، و در آن روز براى منزل خود چيزى ذخيره نمايد خدا آن ذخيره را براى او مبارك نكند ، و روز قيامت با يزيد و عبيد اللّه بن زياد ، و عمر بن سعيد عليهم اللعنه محشور گردد . بنابر اين انسان بايد در روز عاشورا مشغول كارى از كارهاى دنيا نگردد ، بلكه در گريه و نوحه و مصيبت باشد ، و اهل خانهء خود را دستور دهد كه عزاى آن حضرت را به پا دارند ، و مشغول ماتم و سوگوارى باشند ، چنانكه در سوگ عزيزترين اولاد و اقوام خود مشغول مىشوند ، و در آن روز بىآنكه قصد روزه كنند ، از خوردن و آشاميدن امساك ورزند ، و در آخر روز پس از عصر افطار كنند گرچه به جرعه آبى باشد ، و روزه كامل نگيرند ، مگر آنكه در خصوص آن روز روزهء واجب داشته باشد ، كه به نذر يا مثل آن بر او واجب شده باشد ، و در آن روز در خانهء خود آذوقه ذخيره نكند ، و لب به خنده نگاشيد ، و به لهو و لعب نپردازد ، و هزار مرتبه قاتلان آن حضرت را لعنت كند و بگويد : خداوند بر قاتلان حسين ( درود بر او باد ) لعنت فرست مؤلف گويد : از كلام اين بزرگوار معلوم مىشود ، كه احاديثى كه در فضيلت روز عاشوراست همه جعلى است ، و به دروغ به حضرت رسول صلى اللّه عليه و آله نسبت دادهاند . صاحب كتاب « شفاء الصدور در شرح اين قسمت از زيارت عاشورا ( اللّهم انّ هذا يوم تبركت به بنو اميّة سخن را در اين مقام بسط داده ، خلاصهاش آنكه ، تبّرك بنىاميّه به اين روز ناميمون بر چند وجه است : اوّل : ذخيره كردن غذا و آذوقه را در اين روز مستحبّ شمردند ، و آن آذوقه را تا سال ديگر مايهء سعادت و وسعت رزق ، و رفاه زندگى دانستند ، چنانكه در اخبار اهل بيت عليهم السّلام ، از باب تعريض به ايشان ، از اين مطلب نهى مكرّر وارد شده دوم : اقامه مراسم عيد است ، از توسعهء رزق بر عيال ، و نو كردن لباس ، و كوتاه كردن شارب ، و گرفتن ناخن ، و مصافحه ، و رسوم ديگر عيد ، كه راه و روش بنى اميّه و پيروان ايشان بر آنجارى است . سوم : التزام به روزه اين روز ، كه اخبار بسيارى در فضيلت آن جعل كردهاند . چهارم : دعا و طلب حوائح را در اين روز را به عنوان روزى مبارك مستحبّ دانستهاند ، و براى اين كار در اين روز ، با جعل و وضع ، و افترا ، مناقب و فضائلى ساختهاند ، و دعاهايى چند تلفيق كرده ، تعليم عاصيان نمودند ، تا امر ملتبس ، و كار مشتبه شود ، چنانكه در خطبهاى كه در اين روز در شهرهاى خود مىخوانند ، براى هر پيامبر وسيله و شرفى در اين روز ياد مىكنند