الشيخ عباس القمي (مترجم :انصاريان)

458

مفاتيح الجنان (فارسى)

شدّت گرفت . از ابن عباس روايت شده است : در ذى قار خدمت امير المؤمنين عليه السّلام رسيدم ، صحيفه‌اى به خط خود و املاء پيامبر صلى اللّه عليه و آله بيرون آورد ، و از آن صحيفه براى من خواند ، در آن صحيفه مقتل امام حسين عليه السّلام بود ، و اينكه چگونه شهيد مىشود ، و چه كسى او را به شهادت مىرساند ، و چه كسى او را يارى مىكند ، و چه كسى با او شهيد مىشود ، پس آن حضرت گريه كرد و گريه‌اى سخت و مرا به گريه انداخت . فقير گويد : اگر مقام را گنجايش بود ، مختصر مقتلى در اينجا ذكر مىكردم ، امّا محل را گنجايش آن نيست هركه بخواهد به كتابهاى ما در زمينه مقتل رجوع كند . در هر صورت اگر كسى در اين روز نزد قبر مطّهر آن حضرت باشد ، و مردم را آب دهد ، مانند كسى است كه لشگر آن جناب را آب داده باشد ، و با آن حضرت در كربلا حاضر بوده ، و خواندن هزار مرتبه سورهء توحيد در اين روز فضيلت بسيار دارد ، و روايت شده : خداى رحمان به سوى او نظر رحمت كند ، و سيّد براى اين روز دعاى ينقل كرده شبيه به دعاى عشرات ، بلكه موافق بعضى روايات ، ظاهرا خود آن دعا باشد . شيخ طوسى از عبد اللّه بن سنان از امام صادق عليه السّلام چهار ركعت نماز و دعايى نقل كرده است كه بايد د راين روز در وقت چاشت بجا آورد ، ما به خاطر اختصار ذكر نكردين ، هركه طالب است به زاد المعارد رجوع كند و نيز شايسته است كه شيعيان در اين روز بىآنكه قصد روزه كنند ، از خوردن و آشاميدن امساك نمايند . و در آخر روز ، پس از عصر افتار كنند به غذايى كه اهل مصيبت مىخورند ، ماند ماست يا شير و امثال آنها ، نه مثل غذاهاى لذيذ ، و جاه‌هاى پاكيزه بپوشند ، و به هيئت صاحبان مصيبحت دگمه‌ها را بگشايند ، و آستينها را بالا بزنند ، و علّامهء مجلس در زاد المعاد فرموده : بهتر آن است كه روز نهم و دهم را روزه نگيرد ، زيرا بنىاميّه اين دو روز را براى بركت و شماتت بر قتل آن حضرت روزه مىداشتند ، و به دروغ ، احاديث بسيار در فضيلت اين دو روز ، و روزهء آنها را به حضرت رسول صلى اللّه عليه و آله نسبت داده‌اند ، و از طريق اهل بيت عليهم السّلام احاديث بسيارى در مذمّت روزه اين دو روز به ويژه روز عاشورا وارد شده . و نيز بنى اميّه عليهم اللعنه براى بركت ، آذوقه سال را در روز عاشورا ذخيره مىنمودند ! به اين خاطر از حضرت رضا عليه السّلام روايت شده : هركه كوشيدن در حوائج خود را در روز عاشورا ترك كند ، و به دنبال كارى نرود ، حق تعالى حوائج دنيا و آخرت او را برآورد و هركه روز عاشورا ، روز مصيبت و اندوه و گريهء او باشد ، حق تعالى روز قيامت را روز شادى و سرور و خوشحالى او گرداند ،