و از حضرت صادق عليه السّلام روايت شده : چون رؤيت هلال نمودى بگو : خدايا ماه رمضان آمد ، و تو روزه آن را بر ما واجب كرده‌اى ، و قران را در آن براى هدايت و دلايلى روشن از هدايت و وسيله تشخيص حق از باطل نازل نموده‌اى . خدايا ما را بر روزه‌اش يارى كن ، و آن را از من بپذير ، و ما را در آن و از آن سالم بدار ، و آن را براى ما سالم گردان ، در آسانى و عافيت از جانب خويش ، همانا تو بر هرچيز توانايى ، اى بخشنده ، اى مهربان . سوّم : دعاى چهل‌وسوم « صحيفهء كاملهء سجاديه » را در هنگام رؤيت هلال بخواند . سيّد ابن طاووس روايت كرده : ورزى حضرت سجّاد عليه السّلام در راهى مىگذشت ، كه به هلال ماه رمضان نظر كرد ، پس ايستاد و گفت : اى آفريدهء فرمانبردار ، روندهء كوشا و شتابان ، رفت‌وآمدكننده در منزلگاههاى معيّن ، اى متصرف در چرخ گردان تدبير ، ايمان آوردم به آن كس‌كه با تو تاريكيها را روشن كرد ، و آنچه را كه به سختى مىتوان يافت آشكار ساخت و تو را نشانه‌اى از نشانه‌هاى چيرگى ، و علامتى از علائم قدرت خود قرار داد ، پس زمان را به تو محدود ساخت ، و گاهى تو را به نقص و گاهى به كمال ، و وقتى به طلوع ، و زمانى به غروب ، و حالتى پر نور ، و حالتى گرفته ، مسخّر خويش نمود ، تو در تمام اين حالات مسّخر اويى ، و به سوى اراده‌اش شتابانى ، منزّه است او چه عجيب است تدبيرى كه در حق تو به كار برده ، و چه دقيق است آنچه دربارهء تو انجام داده ، تو را كليد ماهى تو براى كارهايى نو ساخته ، پس از پروردگار كه پروردگار من‌وتوست ، و آفرينندهء من‌وتوست ، و مهار مقدّرات من‌و تو در كف قدرت اوست ، و صورتگر من و توست ، مىخواهم كه بر محمّد و خاندانش درود فرستد ، و تو را ماه بركتى قرار دهد ، كه