الشيخ عباس القمي (مترجم :انصاريان)

321

مفاتيح الجنان (فارسى)

و زشتيهاى آشكار و پنهان ، و به تو پناه مىآورم از نفسى كه قانع نمىشود ، و از شكمى كه سير نمىگردد ، و از قلبى كه فروتنى نمىكند ، و دعايى كه به اجابت نمىرسد ، و كردارى كه سود نمىبخشد ، پروردگارا براى حفظ جان و دين و مال و آنچه كه نصيب من فرموده‌اى ، از شيطان رانده شده به تو پناه مىآورم ، همانا تو شنوا و دانايى . خدايا به يقين جز تو احدى مرا پناه نمىدهد ، و به جز تو پناهگاهى نمىيابم ، پس هستىام را در دامن عذابت قرار نده ، و به هلاكت و شكنجه دردناك بازمگردان . خدايا از من بپذير و نامم را پرآوازه كن ، و درجه‌ام را بالا ببر ، و بار گناهم را بريز ، و مرا به اشتباهم ياد مكن ، و پاداش به عبادت نشستن و گفتار و دعايم را خشنودى و بهشت قرار ده ، پروردگارا ، همه آنچه را از تو خواستم به من عطا فرما ، و از احسانت بر من بيفزا ، من مشتاق توام ، اى پروردگار جهانيان ، خدايا تو خود در قرآن فرمودى كه از كسىكه به ما ستم روا داشته گذشت كنيم ، و ما بر خود ستم ورزيديم ، پس از ما درگذر ، كه حضرتت به گذشت از ما ، شايسته‌تر از ماست ، و هم فرمان دادى كه فقيرى را دست خالى از در خانه‌هايمان نرانيم ، و من اكنون به گدايى از تو به درگاهت آمدم ، پس مرا جز با روا شدن حاجتم باز نگردان و نيز به نيكى دربارهء بردگانمان امر فرمودى ، و هم اينك ما بردگان توييم ، پس ما را از آتش دوزخ برهان ، اى پناهگاهم به وقت غم و اندوه ، اى فريادرس به هنگام سختى ، به تو پناه آوردم ، و از تو فريادرسى خواستم ، و جز به تو پناه نمىآورم و جز از تو درخواست گشايش نمىكنم ، پس به فريادم رس و گشايشى در كارم قرار ده ، اى كه اسير را آزاد مىكنى ، و از گناه