تو برجا ، و به كرمت آويخته‌ام ، پس تو مهربان‌ترين مهربانانى ، و كريم‌ترين كريمانى ، خدايا ! خاص گردان مرا از روى كرمت به فراوانى روزى ، و پناه مىآورم به عفوت از عقابت ، و بيامرز بر من گناهى را كه زشت‌خويى آورد ، و روزى را بر من تنگ مىكند ، تا به خشنودى درخورت به پا خيزم ، و به فراوانى عطايت متنعم شوم ، و به نعمتهاى كاملت خوشبخت گردم ، هرآينه به آستانت پناه آوردم ، و متعرّض كرمت شدم ، و به عفوت از مجازاتت ، و به بردبارىات از خشمت پناه بردم ، پس ببخش مرا آنچه كه از تو درخواست نمودم ، و به به من برسان آنچه را از تو خواهش كردم ، از تو مىخواهم به حق خودت نه به چيزى كه بزرگتر از تو باشد كه چيزى بزرگتر از تو نيست . آنگاه به سجده مىروى و مىگويى : پرودگارا « يا ربّ » بيست مرتبه ، خدايا « يا اللّه » هفت مرتبه ، جنبش و نيرويى جز به خدا نيست هفت مرتبه ، خواست خواست خدا است ده مرتبه ، نيرويى جز به خدا نيست ده مرتبه ، پس صلوات مىفرستى بر پيامبر و آل او عليهم السّلام . و از خدا حاجت خود را مىخواهى ، پس سوگند به خدا كه اگر در پى اين عمل ، به عدد قطرات باران حاجت بخواهى هرآينه خدا ( عزّ و جل ) به كرم فراگير و فضل بزرگش ، آن حاجت را به تو مىرساند . يازدهم : شيخ طوسى و كفعمى فرموده‌اند كه در اين شب اين دعا را بخواند : الهى در اين شب روى آوردند به سوى تو روى آورندگان ، و قصد تو نمودند قصدكنندگان ، و فضل و احسانت را آرزو كردند جويندگان ، از جانب تو در اين شب نسيمهاى رحمت و هدايا و عطاها و مواهبى است كه به هركس از بندگانت بخواهى تفضّل مىكنى ، و از هركس كه پيشينه عنايتت شامل حال او نگشته باز مىدارى ، هم اينك من اين بنده