الشيخ عباس القمي (مترجم :انصاريان)

172

مفاتيح الجنان (فارسى)

خود مىپيچد و راه گريزى نمىيافت و خوردنى و نوشيدنى گوارايى نمىخورد ، و من در تندرستى و سلامت زندگى هستم ، همهء اينها از توست ، پس تو را سپاس اى پروردگار تواناى شكست‌ناپذير ، و بردبارى كه شتاب نورزى ، بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست و مرا بر نعمتهايت از شاكران و در برابر عطاهايت از ذاكران قرار بده . خدايا چه بسيار بنده‌اى كه به شامگاهان و صبحگاهان درآمد ترسان و هراسان ، پريشان و انديشناك ، فرارى و رانده شده ، خرابه‌نشين در تنگنا و مخفىگاهى از مخفىگاهها كه زمين با فراخىاش بر او تنگ شد چاره و راه نجات و پناهگاهى نمىيابد ، و من از همهء اينها در امنيت و آرامش و سلامت كاملم ، پس تو را سپاس اى پروردگار توانمند شكست‌ناپذير ، و بردبارى كه شتاب نورزى ، بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست و مرا بر نعمتهايت از شاكران و در برابر عطاهايت از ذاكران قرار بده ، خداى من و آقاى من و چه بسيار بنده‌اى كه به شامگاه و بامداد درامد بسته به زنجير ، پيچيده در آهن آن هم به دست دشمنانش كه به او رحم نورزند ، دور مانده از زن و فرزند ، بريده از برادران و شهر خويش ، هر لحظه انتظار دارد كه چگونه كشته خواهد شد ، و چگونه اعضايش بريده خواهد گشت ، و من از همهء اينها در سلامت كاملم ، پس تو را سپاس اى پروردگار تواناى شكست ناپذير و بردبارى كه شتاب نورزى ، بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست و مرا از شاكران ، و در برابر عطاهايت از ذاكران قرار بده ، خداى من و چه بسيار بنده‌اى كه به شامگاه صبحگاه درآمد ، درحالىكه سختى جنگ و پيكار