الشيخ عباس القمي (مترجم :انصاريان)

171

مفاتيح الجنان (فارسى)

گناهانت ، و تجاوز از قوانينت ، و غفلت از تهديدت ، و فرمانبرى از دشمنم و دشمنت ، اى معبودم و ياورم كوتاهىام در سپاسگزارىات تو را از تمام كردن احسانت بر من باز نداشت ، و اين چشم‌پوشى و بزرگوارى مرا از انجام كارهاى مورد خشمت مانع نشد . خدايا اين است جايگاه بنده خوارى كه براى تو به يگانگى اقرار كرد ، و براى خويش به كوتاهى در اداى حق تو ، و گواهى داد براى تو به كمال نعمتت بر او و شيوه زيبا و دلنشينت نزد او احسانت بر او ، پس به من ببخش اى خداى من و سرور من از فضلت آنچه را كه در راه رسيدن به رحمتت مىخواهم تا نردبانش قرار دهم كه از آن به سوى خشنوديت ، بالا روم ، و با آن از خشمت امان يابم ، به حق عزّت و عطاى هميشگىات و به حق پيامبرت محمّد ( درود خدا بر او و خاندانش ) ، پس تو را سپاس اى پروردگار كه تواناى شكست‌ناپذيرى ، و بردبارى كه شتاب نورزى ، درود فرست بر محمّد و خاندان محمّد و مرا بر نعمتهايت از شاكران و در برابر عطاهايت از ذاكران قرار بده . خدايا چه بسيار بنده‌اى كه شامگاهان و صبحگاهان نمود در سختى مرگ و به شدت و تنگى نفس‌زنان ، و با نگاه به آنچه كه بدنها از ديدنش مىلرزد ، و دلها از آن بىتاب مىشود و من از همهء اينها در عافيت و سلامتى هستم ، پس تو را سپاس اى پروردگار كه تواناى شكست‌ناپذيرى ، و بردبارى كه شتاب نورزى ، بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست ، و مرا بر نعمتهايت از شاكران و در برابر عطاهايت از ذاكران قرار بده خداى من چه بسا بنده‌اى كه به شامگاهان و صبحگاهان در آمد بيمار و دردمند ، در ناله و فرياد ، در اندوهش به