الشيخ عباس القمي (مترجم :انصاريان)

170

مفاتيح الجنان (فارسى)

رخت به سايه حمايتت كشد مورد آزار واقع نگردد ، و كسىكه به قلعه مددجويى تو پناه آورد هرگز حوادث روزگار او را درهم نكوبد ، پس به قدرتت مرا از آزار او حفظ كردى ، پس تو را سپاس اى پروردگار كه تواناى شكست‌ناپذيرى و بردبارى كه هرگز شتاب نكنى ، بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست ، و مرا بر نعمتهايت از شاكران و در برابر عطاهايت از ذاكران قرار بده ، خدايا چه بسيار ابرهاى ناملايمات كه از فضاى زندگىام زدودى ، و آسمان نعمتى كه بر من باراندى و نهرهاى كرامتى كه به سوى من روان ساختى ، و چشمه‌هاى حوادثى كه محو نمودى و نهال رحمتى كه گستردى و زره عافيتى كه بر من پوشاندى ، و گردابهاى گرفتارى كه بر طرف كردى ، و امور جاريه‌اى كه مقدّر فرمودى ، آنگاه كه اين امور را خواستى درمانده‌ايت نكردند و هر زمان كه آنها را اراده فرمودى از فرمانبردارى خوددارى ننمودند ، پس تو را سپاس اى پروردگار كه تواناى شكست‌ناپذيرى و بردبارى كه شتاب نورزى ، بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست و مرا به نعمتهايت از شاكران و در برابر عطاهايت از ذاكران قرار بده ، خدايا چه بسيار گمان نيكى كه جامهء عمل پوشاندى و شكست ندارى را كه جبران نمودى ، و بىچيزى توان فرسايى كه از من گرداندى و سقوط هلاكت‌بارى كه بلندم كردى ، و دشوارى كه آسان نمودى تو بازخواست نشوى از آنچه انجام مىدهى و ديگران بازخواست شوند ، و از آنچه خرج مىكنى چيزى كاسته نشود ، هر آينه از تو درخواست شد حالى عطا كردى و درخواست نشد پس آغاز در عطا و او پيشگاه فضلت درخواست احسان شد و تو منع ننمودى و ابا نمودى مگر از نعمت‌بخشى و اصرار بر رساندن عطا و فزون‌بخشى و احسان اى پروردگار و من خوددارى نمودم مگر از شكستن احترام محرّماتت ، و جسارت بر