بيان تمام آن نيست ولى به برخى از آن اشاره مىكنيم از جمله آنكه هركه آن را بر كفنش بنويسد ، خدا به احترام آن او را به آتش نمىافكند و و هركه آن را در اول ماه رمضان با نيّت خالص و دلى پاك بخواند ، حق تعالى بهره‌مندى را روزى او مىكند ، و براى وى هفتاد هزار فرشته مىآفريند كه خدا را تسبيح و تقديس كنند و ثوابش را براى او قرار دهند . در ادامه نيز فضيلت زيادى نقل كرده تا آنكه فرمود : هركه آن را در ماه رمضان سه بار بخواند ، خدا بدن او را بر آتش جهنم حرام مىكند ، و بهشت را براى او واجب مىگرداند ، و دو فرشته را بر او مىگمارد تا او را از گناهان حفظ كنند ، و در طول زندگى خود در امان خدا باشد و در پايان روايت آمده : امام حسين عليه السّلام فرمود : پدرم على بن ابيطالب عليه السّلام به حفظ اين دعا وصيّت كرد ، و نيز اينكه آن را بر كفن ايشان بنيوسم و به اهل خود تعليم دهم و آنان را به خواندنش ترغيب نمايم . اين دعا مشتمل بر هزار نام از نامهاى خدا است و اسم اعظم نيز در آن است . فقير گويد : از اين روايت دو نكته استفاده مىشود ، اوّل : استحباب نوشتن اين دعا بر كفن چنان‌كه علّامه بحر العلوم ( عطر مرقده ) در كتاب « الدرّة » به آن اشاره فرموده است : شد مستحب نوشتن بر اكفان * گواه بر اسلام و هم بر ايمان و هم نوشتن كتاب قرآن * و جوشن آن دعاى امن و امان دومّ : استحباب خواندن اين دعا در اوّل ماه رمضان ، و امّا دربارهء قرائت آن در خصوص شبهاى قدر بايد گفت ، ذكرى از آن در اين روايت نيامده است ولى علّامهء مجلسى قدس سره روحه در كتاب « زاد المعاد » آن را در ضمن اعمال شبهاى قدر ذكر نموده است و در پاره‌اى از روايات نيز وارد شده كه دعاى « جوشن كبير » را در هر يك از شبهاى قدر بخوانند . و براى ما در اين مقام فرمايش علّامهء مجلسى احلّه اللّه دار المقام كافى است . در هر صورت اين دعا مشتمل بر صد بند است ، و هر بندى مشتمل بر ده نام از نام‌هاى خداست كه در آخر هر بند بايد گفت : منزّهى تو اى كه معبودى جز تو نيست ، فريادرس فريادرس ، ما را از آتش برهان اى پروردگارو در كتاب