سوى خدا ، توكل نمودم بر زنده پاينده‌اى كه نمىميرد ، و ستايش خداى را كه فرزندى نگرفته و در فرمانروايى شريكى برايش نبوده و از خوارى و ناتوانى سرپرستى نداشته است و بىاندازه بزرگش شمار . دعاى سمات اين دعا معروف به دعاى شبوّر [ دعاى عطا و بخشش ] است ، كه خواندن آن در ساعت آخر روز جمعه مستحب است و پوشيده نماند كه اين دعا از دعاهاى مشهور است و بيشتر علماى گذشته بر خواندن اين دعا مواظبت مىنمودند . در ( مصباح ) شيخ طوسى و ( جمال الاسبوع ) سيّد ابن طاووس و كتب كفعمى به سندهاى معتبر از جناب محمّد بن عثمان عمروى رضوان الله عليه كه از نوّاب حضرت صاحب الامر بود از حضرت باقر عليه السّلام و امام صادق عليه السّلام روايت شده علّامهء مجلسى رحمه اللّه اين دعا را همراه با شرح در كتاب ( بحار ) ذكر نموده است . اين دعا چنان‌كه در كتاب ( مصباح ) شيخ آمده چنين است : خدايا ! از تو خواستارم به نام بزرگت آن نام بزرگتر عزيزتر باشكوه‌تر گرامىتر ، كه چون بر درهاى بستهء آسمان با آن نام خوانده شوى كه به رحمت گشوده شوند باز مىشوند و چون با آن بر درهاى ناگشودهء زمين خوانده شوى براى فرج گشوده شود ، و جون با آن براى آسان شدن سختى خوانده شوى ، آسان گردند و چون با آن بر مردگان براى زنده شدن خوانده شوى ، زنده شوند و چون با آن براى رفع سختى و زيان خوانده شوى بر طرف گردد و مىخوانمت به شكوه جلوهء گرامىات ، گرامىترين جلوه‌ها و عزيزترين آنان‌كه چهره‌ها در برابرش خوار گشته و گردنها خاضع شده و صداها آهسته گشته و دلها در برابر آن هراسناك شده‌اند از ترس تو و تو را مىخوانم به نيرويت كه با آن آسمانها را نگاه داشتى از اينكه بر زمين افتد مگر به اجازهء تو ، و