فضل و بخشش ، پاك و منزه است آن داراى قدرت و كرم . خدايا از تو خواستارم به حق بندها و گره‌گاههاى شكوه عرشت ، و به حق نهايت مهرت كه در كتابت آوردى ، و نام بزرگت و كلمات بىعيب و نقصت كه در راستى و عدالت بس كمال يافته‌اند ، بر محمّد و خاندانش درود فرست و با من چنين و چنان كن . و بجاى كلمهء « كذا و كذا » حاجات خود را از خدا درخواست كند . شيخ طوسى و سيّد ابن طاووس از مفضل بن عمر ، روايت كرده‌اند كه گفت : روزى امام صادق عليه السّلام را ديدم كه نماز جعفر بجا آوردند و پس از نماز دستها را بلند نمودند ، اين دعا را خواندند : « يا ربّ يا ربّ » به اندازه‌اى كه يك نفس اجازه دهد ، « يا ربّاه يا ربّاه » به قدر يك نفس ، « ربّ ربّ » به اندازه يك نفس ، « يا اللّه يا اللّه » باز هم به قدر يك نفس ، « يا حىّ يا حىّ » همپاى يك نفس ، « يا رحيم يا رحيم » باز هم به اندازه يك نفس ، « يا رحمن يا رحمن » هفت بار ، « يا ارحم الرّاحمين » هفت بار ، سپس اين دعا را خواندند : خدايا ! سخنم را با ستايش تو آغاز مىكنم ، و با ثناى تو گويا مىشوم و تو را به بزرگى مىستايم ، درحالىكه ستايشت را پايانى نيست ، و تو را سپاس مىگيرم و كيست آن‌كه به نهايت سپاست و بلنداى بزرگىات برسد ؟ آفريدگانت را چه رسد كه به شناخت رژفاى عظمت تو دست يابد ، چه زمانى بوده كه به فضل و بخششت ستوده و به عظمت موصوف نبودى ، كدامين زمان بوده كه با بردبارى خويش پياپى از گنهكاران درنگذشته باشى ؟ ! ساكنان زينت از فرمانبردارى تو سرپيچى كردند ، ولى تو با بخشش خويش بر آنان مهر ورزيدى ، به فضل خود به آنان بخشيدى و به كرامت پىدرپى به آنان روى كردى ، اى كه معبودى جز تو نيست ، بخشايشگرى كه داراى شوكت و كرامتى . پس حضرت فرمود : اى مفضّل هرگاه تو را حاجت ضرورى پيش آيد نماز جعفر را بخوان ، و اين دعا را قرائت كن ، و حاجتت را از خدا بخواه ، كه به خواست خدا برآورده مىشود . مؤلف گويد : شيخ طوسى براى برآورده‌شدن حاجت از