در نواحى جنوبى پرداختند . بالدوين ، پادشاه بيت‌المقدس ، رهبرى صليبيها را عهده‌دار شد و پس از دور زدن درياى مرده ( بحرالميت ) در سال 1115 م از دشت عرابه گذشت . عرابه دشت بى آب و علف و سفتى است كه از بحرالميت تا خليج عقبه امتداد دارد . سپس به شوبك رسيد كه از ديگر مناطق خشك آنجا آبادتر بود . شوبك در منطقهء غابات ميان منخفض و عُرب واقع است . بالدوين در اين مكان كه صد ميل از نزديك‌ترين محلهاى استقرار فرنگيان فاصله داشت ، دژى استوار برپا كرد . او در آنجا ساخلوى نظامى مستقر كرد و آن را از آذوقه انباشت و آن را « كوه پادشاه » نام نهاد . « 1 » در اين دوره فاطميان نيز به جنگ ادامه دادند . آنان ارتش مصر را در سال 1113 م براى جنگ با صليبيها فرستادند و خود را به پاى ديوارهاى قدس رساندند ؛ در سال 1115 م مصريها از نزديكى يافا در آستانهء پيروزى قاطع بر صليبيها قرار گرفتند . در مقابل بالدوين در رأس يك نيروى كوچك به مصر حمله كرد . او به فرما رسيد و بر ساحل نيل ادامهء مسير داد . اما بيمار گرديد و به فلسطين بازگشت و در مسير راه درگذشت . در 14 آوريل 1118 پس از درگذشت وى ، بالدوين لىپور ، پادشاه رها و پسرعموى پادشاه فقيد با نام بالدوين دوم به پادشاهى قدس برگزيده شد . پس از آن درگيريها در شمال و جنوب و خشكى و دريا ادامه يافت . فرنگيان براى تصرف فلسطين و سكونت در آنجا آمده بودند ، در حالى كه امكانات سرزمين فلسطين براى آنها كافى نبود . بنابراين دست به كارهاى خصومت‌آميز گشودند . مسلمانان نمىتوانستند تسليم دشمن شوند و رياست سرزمين و ثروتشان را به آنان وابگذارند . از آنجا كه فرنگيان كارى جز جنگ بلد نبودند ، ناگزير بايد به كاروانهاى اسلامى پيرامون خود حمله مىكردند و اين كار به نوبهء خود موجب تشديد درگيرى مىشد . در خلال همين درگيريها بود كه خاندان زنگى در موصل ظهور كرد و وظيفه رهبرى جهاد را بر عهده گرفت .

--> ( 1 ) . بالدوين در سال بعد - 1116 م - بازگشت و فرماندهى سپاهى را بر عهده گرفت كه قطارى از استران با بار آذوقه در پى آن مىآمد . او وارد سرزمينهاى ناشناختهء عرب گرديد و بار ديگر از دژ شوبك ديدار كرد . سپس در مسير راه رهسپار مناطق جنوب گرديد ، او دژ پادشاه را پشت سر گذاشت و رفت تا به عقبه واقع بر ساحل درياى سرخ رسيد . بالدوين شهرى را كه فرنگيان بر آن نام ايله يا الين نهادند اشغال كرد و با ساختن يك دژ آن را استوار ساخت . سپس به سوى جزيره‌اى به نام فرعون كه فرنگيها آن را به نام مىشناختند بادبان كشيد و در آنجا نيز قلعهء ديگرى بنا كرد . وى در اين دو قلعه دو پادگان نظامى گذارد و با استفاده از آن فرنگيان بر راههاى ارتباطى ميان دمشق - شبه جزيرهء عربى - مصر فرمان‌روايى مىكردند . آنان به راحتى كاروانهاى اسلامى را هرطور مىخواستند غارت مىكردند ، به طورى كه رسيدن ارتشهاى اسلامى از شام به مصر با دشوارى مواجه شد .